Weathermen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

The Weathermen, ook bekend als de Weather Underground Organization, opereerde vanuit de Verenigde Staten, omschreef zichzelf als "revolutionaire organisatie van communistische mannen en vrouwen", opgericht door voormalige leden van het op dat moment uiteenvallende "Studenten voor een Democratische Samenleving" (Students for a Democratic Society, SDS). De groep propageerde de omverwerping van de regering van de Verenigde Staten en het kapitalisme en probeerde dit te bereiken door middel van bomaanslagen, relletjes en gevangenisuitbraken. Zij was actief van 1969 tot 1976.

De naam van de groep is afgeleid van een nummer van Bob Dylan, "Subterranean Homesick Blues", dat de tekst "You don't need a weatherman to know which way the wind blows" bevatte (Je hebt geen weerman nodig om te weten naar welke kant de wind waait). Dit citaat sloot een invloedrijk essay af in de SDS-krant New Left Notes.

In oktober 1969 organiseerden ze hun eerste actie, genaamd "the Days of Rage" (Dagen van Woede), in Chicago. Het openingsschot voor de Days of Rage werd gegeven in de nacht van 6 oktober, toen ze een standbeeld opbliezen dat was opgericht ter nagedachtenis aan de politieagenten die waren omgekomen tijdens de Haymarket Riot in 1886. Hoewel de bijeenkomst van 8 oktober minder mensen trok dan verwacht, trokken ongeveer 300 man rellend door de straten van het zakencentrum van Chicago, waarbij ruiten en auto's sneuvelden. Zes mensen werden door de politie neergeschoten en 70 gearresteerd. In de twee daaropvolgende nachten zouden nog meer kleinere gewelddadige conflicten met de politie volgen.

In 1970, na de moord op Black Panther-leider Fred Hampton door de FBI, gaf de groep een Oorlogsverklaring uit tegen de regering van de Verenigde Staten, waarbij ze hun naam wijzigden in Weather Underground Organization, valse identiteiten aannamen en alleen nog maar ondergrondse activiteiten uitvoerden, waaronder uiteindelijk de voorbereidingen voor een bomaanslag op een dansfeest voor oud-officieren op Fort Dix. Drie leden van de Underground vonden echter de dood toen de bom tijdens de montage ontplofte in hun schuilplaats in Greenwich Village, New York City. Andere cellen herberaadden zich en besloten alleen nog niet-dodelijke aanslagen te plegen.

De groep gaf een aantal manifesten en verklaringen uit, terwijl ze een reeks bomaanslagen pleegden op onder andere het Capitool, het Pentagon, gebouwen van politie en justitie en opnieuw het inmiddels heropgerichte standbeeld op Haymarket. Ze bevrijdden met succes de LSD-goeroe Timothy Leary uit de gevangenis en smokkelden hem naar Algerije. Steeds waren ze de politie te slim af.

In het midden en aan het eind van de jaren '70 begon de groep uiteen te vallen, toen veel leden zichzelf aangaven bij de politie en anderen overstapten naar andere gewapende revolutionaire groepen. Slechts weinig leden hebben een gevangenisstraf hoeven uit te zitten omdat het door het COINTELPRO-programma van de FBI geleverde bewijs illegaal was verkregen.

Bekende leden van de Weather Underground zijn onder andere Kathy Boudin, Mark Rudd, Matthew Landy Steen en het nog steeds getrouwde stel Bernardine Dohrn en Bill Ayers.

Veel voormalige Weathermen zijn geherïntegreerd in de samenleving, zonder per se hun intenties te verliezen. Bill Ayers, tegenwoordig prominent professor op de Universiteit van Illinois, zei in een interview in de New York Times in 2001: "Ik heb er geen spijt van dat we bommen hebben geplaatst, ik geloof juist dat we nog niet genoeg hebben gedaan."

Bernardine Dohrn en Bill Ayers worden in de verkiezingscampagne 2008 gelinkt aan Barack Obama.[1][2]

Externe link[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties