Wes Montgomery

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wes Montgomery
Wes Montgomery in 1966
Wes Montgomery in 1966
Algemene informatie
Volledige naam John Leslie Montgomery
Geboren Indianapolis, 6 maart 1925
Overleden aldaar, 15 juni 1968
Land Verenigde Staten
Werk
Genre(s) Jazz
Beroep(en) Componist, gitarist
Instrument(en) Gitaar
Label(s) Riverside Records, Verver Records, CTI Records
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

John Leslie "Wes" Montgomery (Indianapolis, 6 maart 1925 - aldaar, 15 juni 1968) was een Amerikaans jazzgitarist. Velen beschouwen hem als een van de belangrijkste jazzgitaristen uit de geschiedenis. Montgomery beïnvloedde talrijke andere virtuoze gitaristen waaronder Pat Martino, Pat Metheny en Jimmy Moliere.

Biografie[bewerken]

Montgomery werd geboren in Indianapolis. Hij kwam uit een muzikale familie, zijn broers, Monk Montgomery (contrabas en elektrische bas) en Buddy Montgomery (vibrafoon en piano) waren jazzartiesten. Hoewel hij niet bekwaam was in noten lezen, leerde hij complexe melodieën en riffs door te luisteren. Montgomery leerde gitaarspelen op 19-jarige leeftijd, luisterend en lerend naar zijn idool, gitarist Charlie Christian. Montgomery stond bekend om zijn bekwaamheid om Christians solo's noot voor noot na te spelen en werkte voor Lionel Hampton voor die bekwaamheid.

Montgomery wordt vaak beschouwd als 'The Greatest' van de moderne jazz. Wes maakte de gitaar notabel als een bebop- of post-bopinstrument. Hoewel Johnny Smith de gitarist was in de 'New York Bebop-scene' en Tal Farlow en Jimmy Raney aanzienlijke bijdragen leverden tijdens de jaren vijftig aan de bebopgitaar, verkortten deze mannen hun eigen opbrengst in de jaren zestig, wat een vacuüm creëerde dat Montgomery invulde met zijn virtuoze gitaarspel. Vele jazzartiesten worden als virtuoos beschouwd, maar Montgomery was uniek in zijn grote invloed op andere virtuoze artiesten die zich door hem lieten inspireren. Voor velen, was Montgomery's stijl wat de jazzgitaar definieert.

In zijn vroegere carrière toerde Montgomery met Lionel Hampton, maar de combinatie van de stress tijdens het toeren en het weg zijn van zijn familie bracht hem terug naar Indianapolis. Om zijn familie te steunen, werkte Montgomery in een fabriek van 7:00 tot 13:00 uur en trad daarna op in lokale clubs van 21:00 tot 2:00 uur. Cannonball Adderley hoorde Montgomery spelen in een club in Indianapolis en was onder de indruk. De volgende ochtend belde hij muziekproducent Orrin Keepnews op, die Montgomery een contract aanbood bij Riverside Records. Montgomery nam op met zijn broer en verschillende muzikanten, waaronder het Wynton Kelly Trio, zij waren ook actief als de begeleiders van Miles Davis.

John Coltrane vroeg Montgomery na een jamsessie om bij zijn band te komen, maar Montgomery koos om verder te gaan met zijn eigen band. Tot in de eind jaren zestig was Montgomery nog succesvol en bracht nog steeds albums uit tot 1968.

Wes Montgomery overleed aan een hartinfarct.

Nominaties[bewerken]

Montgomery werd twee keer genomineerd voor een Grammy voor Bumpin' (1965) en ontving een Grammy voor Goin' Out of My Head als Best Instrumental Jazz Performance by Large Group or Soloist with Large Group (1966). Hij werd ook genomineerd voor een grammy voor Eleanor Rigby en Down Here on the Ground (1968) en voor Willow, Weep for Me (1969).

Trivia[bewerken]

  • Caravan wordt gebruikt als herkenningsmelodie van het tv-programma Wie van de drie.

Discografie[bewerken]

  • Fingerpickin' (1957)
  • Far Wes (1958)
  • The Wes Montgomery Trio (1959)
  • The Incredible Jazz Guitar of Wes Montgomery (1960)
  • Cannonball Adderley and the Poll-Winners (1960)
  • Movin' Along (1960)
  • The Montgomery Brothers (1960)
  • The Montgomery Brothers in Canada (1961)
  • So Much Guitar! (1961)
  • Groove Yard (1961)
  • Bags Meets Wes! (met Milt Jackson) (1961)
  • Full House (1962)
  • Fusion!: Wes Montgomery with Strings (georganiseerd door Jimmy Jones) (1963)
  • Boss Guitar (1963)
  • Guitar On The Go (1963)
  • The Alternative Wes Montgomery (verschillende opnames van vorige uitgegeven albums) (1963)
  • Portrait of Wes (1963)
  • Movin' Wes (1964)
  • Bumpin' (georganiseerd en begeleid door Don Sebesky, met o.m. Cándido Camero) (1965)
  • Smokin' at the Half Note (1965)
  • Goin' Out of My Head (georganiseerd en begeleid Oliver Nelson) (1965)
  • Tequila (georganiseerd en begeleid door Claus Ogerman) (1966)
  • California Dreaming (georganiseerd en begeleid door Don Sebesky) (1966)
  • Jimmy & Wes: The Dynamic Duo (met Jimmy Smith) (1966)
  • Further Adventures of Jimmy and Wes (met Jimmy Smith) (1966)
  • A Day in the Life (georganiseerd en begeleid door Don Sebesky) (1967)
  • Down Here on the Ground (georganiseerd en begeleid door Don Sebesky) (1968)
  • Road Song (georganiseerd en begeleid door Don Sebesky) (1968)
  • Willow Weep for Me (niet uitgegeven opnames van deSmokin' at the Half Note-sessie) (1969)

Externe links[bewerken]