Wet van Graham

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Wet van Graham, ook wel Grahams wet van effusie genoemd, is een natuurkundige wet die in 1829 geformuleerd werd door de Schotse scheikundige Thomas Graham[1][2]. Graham kwam er tijdens een experiment achter dat de mate van effusie van een gas omgekeerd evenredig is met de wortel van de massa van zijn delen. Deze formule kan worden weergegeven als:

{\mbox{Effusiesnelheid}_1 \over \mbox{Effusiesnelheid}_2}=\sqrt{M_2 \over M_1}

waarin:

  • Effusiesnelheid1 de mate van effusie van het eerste gas is;
  • Effusiesnelheid2 de mate van effusie van het tweede gas is;
  • M1 de molaire massa van het eerste gas is;
  • M2 de molaire massa van het tweede gas is.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. A short Account of Experimental Researches on the Diffusion of Gases Through Each Other, and Their Separation by Mechanical Means (1829)
  2. On the law of Diffusion of Gases (1833)