Winfield Scott

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Winfield Scott

Winfield Scott (Laurel Branch (bij Petersburg, Virginia), 13 juni 1786 - West Point (New York), 29 mei 1866) was luitenant-generaal in het Amerikaanse leger, diplomaat en presidentskandidaat. Hij diende langer als generaal dan enig ander in de geschiedenis van de Verenigde Staten.

In de loop van zijn vijftigjarige carrière nam hij deel aan de Oorlog van 1812, de Mexicaans-Amerikaanse oorlog (1846-1848), een aantal oorlogen tegen de indianen en de Amerikaanse Burgeroorlog. De Noordelijke strategie in de burgeroorlog, het Anaconda-plan, waarmee het Zuiden werd verslagen, is van zijn hand.

Nadat hij de Mexicaans-Amerikaanse oorlog had gewonnen was hij een nationale held. Zijn positie was zo prominent dat bij de verkiezingen van 1852 de Amerikaanse Whig-Partij haar zittende president Millard Fillmore oversloeg om Scott aan te wijzen tot kandidaat voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Scott verloor van Democraat Franklin Pierce, maar bleef een populaire nationale figuur. In 1856 werd hij de eerste Amerikaan sinds George Washington die werd bevorderd tot luitenant-generaal.

In Washington D.C. staat een ruiterstandbeeld van Scott op de naar hem genoemde Scott Circle.