Amor intellectualis Dei

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Amor intellectualis Dei (letterlijk: de verstandelijke liefde tot God) is een term afkomstig van Baruch Spinoza. De filosofie staat voor de liefde tot God (ofwel de Natuur, bij Spinoza) waaruit de hoogst mogelijke gemoedsrust voortkomt. Dit gebeurt door in te zien dat 'goed' en 'slecht' niet toepasbaar is op God, vermits deze geen mens is (Spinoza ziet God niet als een antropomorfe God, maar de substantie waaruit alles bestaat en waaruit alles met noodzaak voortvloeit), maar dat alles gedetermineerd is door de substantie (God).