Andrej Mironov

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Andrej Mironov
Postzegel van Mironov uit 2001 met in de achtergrond een scène uit 12 stoeljev
Algemene informatie
Volledige naam Andrej Aleksandrovitsj Mironov
Geboortenaam Andrej Aleksandrovitsj Menaker
Geboren 7 maart 1941
Geboorteplaats Moskou, Sovjet-Unie
Overleden 16 augustus 1987
Overlijdensplaats Riga, Sovjet-Unie
Land Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie
Werk
Jaren actief 1960-1987
Beroep acteur, zanger
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Andrej Aleksandrovitsj Mironov (Russisch: Андрей Александрович Миронов) (Moskou, 7 maart 1941 - Riga, 16 augustus 1987) was een Russische acteur en zanger ten tijde van de Sovjet-Unie.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Andrej Mironov werd als Andrej Menaker geboren in Moskou. Zijn ouders Aleksandr Menaker en Maria Mironova waren beiden bekende acteurs. Hoewel 7 maart als officiële geboortedatum van hem werd aangegeven, beweerden zijn ouders dat hij op 8 maart zou zijn geboren.[1] Na de anti-semitische golf die begin jaren 50 opkwam veranderden zijn ouders uit veiligheid de naam van hun zoon van het joodse Menaker naar het Russisch klinkende Mironov.[2]

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Beginjaren[bewerken | brontekst bewerken]

In 1952 probeerde Mironov op elfjarige leeftijd auditie te doen voor een rol in de speelfilm Sadko, maar hij werd afgewezen door regisseur Aleksandr Ptoesjo.[3] In 1960 werd hij gecast voor de film A jesli eto ljoebov? waarin hij de rol van Pjotr speelde. De film kwam twee jaar later uit en werd een succes, hoewel zijn personage erg bekritiseerd werd door de media.[4] Na de het afstuderen aan de theaterschool kreeg hij het verzoek om te spelen voor het Moskouse Theater van Satire, wat hij accepteerde. Tussen 1962 en 1964 speelde Mironov mee in zes verschillende toneelstukken.

Doorbraak[bewerken | brontekst bewerken]

In 1964 speelde Mironov zijn eerste grote hoofdrol in een film. In de film God kak zjien over de grondleggers van het communisme, speelde Mironov de rol van Friedrich Engels. Twee jaar later speelde hij in de film Beregis avtomobilja, dat vele prijzen op internationale filmfestivals in de wacht sleepte. Hierna ging Mironov voor korte tijd weer het theater in, maar in 1969 werd hij gecast voor een rol in de film Brilliantovaja roeka als Gennadi Kozodojev, de antagonist in de film. De film wordt een groot succes, maar liefst 77 miljoen mensen zien de film, een record.[4] Dit betekende de grote doorbraak voor Mironov als acteur.

Successen[bewerken | brontekst bewerken]

Begin jaren zeventig speelde Mironov de hoofdrol in vele films, waaronder Semejnoje stsjastje (1970), Dostojanie respoebliki (1971), Neverojatnye prikljoetsjenia italjantsev v Rossii (1973) en Solomennaja sjljalka (1974). Hierna volgde voor Mironov de onderscheiding Geëerd Kunstenaar van de Russische Federatie. Na deze filmsuccessen ging Mironow op tournee naar onder andere Kazachstan en Polen.[4] In 1977 kwam hij weer terug op het scherm als Ostap Bender in een verfilming van 12 stoeljev, naar het verhaal van Ilf en Petrov.

Eindjaren[bewerken | brontekst bewerken]

Begin jaren tachtig speelde Mironov mee in circa tien films. Hij speelde toen de hoofdrollen in de films Naznatsjenie (1980), Boedte moim moezjem (1981) en Blondinka za oeglom (1984). De laatste jaren van zijn leven hield Mironov zich vooral bezig met theater en speelde over heel de Sovjet-Unie.

Dood[bewerken | brontekst bewerken]

Op 7 augustus 1987 kom Mironov's goede vriend en acteur Anatoli Papanov te overlijden. De twee speelden onder andere samen in de films Brilliantovaja roeka en 12 stoeljev. Dit was een grote klap voor Mironov. Tijdens een uitvoering van het stuk Bezoemnyj den, ili Zjenitba Figaro op 14 augustus in Riga verloor hij zijn bewustzijn op het podium. Hij werd afgevoerd naar het ziekenhuis en werd gediagnosticeerd met een hersenbloeding. Andrej Mironov overleed twee dagen later, op 16 augustus 1987, op 46-jarige leeftijd.

Filmografie[bewerken | brontekst bewerken]

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerkingen
Films (alleen hoofdrollen)
1963 Tri pljoes dva Roman Ljoebetkin
1965 God kak zjizn Friedrich Engels
1969 Brilliantovaja roeka Gennadi Petrovitsj Kozodojev
1971 Dostojanie respoebliki Sjilovski
1973 Neverojatnye prikljoetsjennia italjantsev v Rossii Andrej Vasiljev
1974 Solomennaja sljapka Leonidas Fadinar
1975 Povtornaja svadba Ilja Fjodorovitsj
1976 Nebesnye lastotsjki Selesten en Floridor Dubbelrol
1977 12 stoeljev Ostap Bender
1979 Fantazii Farjatjeva Pavel Pavlovtisj Farjatjev
1980 Krach operatsii "Terror" Gleb Glazov en Generaal van de Rijksmacht Dubbelrol
1980 Naznatsjenie Aleksej Joerjevitsj Ljamin
1981 Boedte moim moezjem Viktor
1982 Skazka stranstvi Orlando
1984 Pobeda Charles Bright
1987 Tsjelovek s boelvara Kaloetsinov Johnny First

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]