Anton-Günther van Oldenburg (1923-2014)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Anton-Günther Friedrich August Josias Herzog von Oldenburg (Lensahn, 16 januari 1923 - Harmsdorff, 20 september 2014) was van 1970 tot zijn overlijden het hoofd van de Holstein-Gottorpse tak van het Huis Oldenburg, die tot 1918 regeerde over het Groothertogdom Oldenburg.

Anton-Günther was de oudste zoon van de erfgroothertog van Oldenburg, Nicolaas van Oldenburg (1897-1970), en Helena van Waldeck-Pyrmont (1899-1948) (een nichtje van de Nederlandse koningin Wilhelmina). Nicolaas was een zoon van groothertog Frederik August van Oldenburg en Elisabeth Alexandrine van Mecklenburg-Schwerin (een zuster van de Nederlandse prins-gemaal Hendrik van Mecklenburg-Schwerin). De Oldenburgs zijn dus langs twee lijnen gelieerd aan het Nederlandse koningshuis. Prinses Juliana schreef op 22 januari 1923 aan haar voormalige kinderjuffrouw Mien Hulleman: Deze keer heb ik allemaal goede berichten: Het neefje is geboren! Hij weegt 8½ pond.[1]

Anton-Günther studeerde bosbouwkunde. Hij was actief in het Rode Kruis. Daarnaast beheerde hij het oude familieslot Eutin in Ostholstein.

Anton-Günther trouwde op 7 augustus 1951 met Amelie Prinzessin zu Löwenstein-Wertheim-Freudenberg (1923), op dezelfde dag dat zijn broer Peter (1926) trouwde met de zus van zijn vrouw, Gertrud Prinzessin zu Löwenstein-Wertheim-Freudenberg (1926). Uit hun huwelijk werden twee kinderen geboren:

Na het overlijden van zijn vader in 1970 werd Anton-Günther hoofd van het huis. Hij woonde op het Gut Güldenstein in Harmsdorff, waar hij op 20 september 2014 op 91-jarige leeftijd overleed. Zijn zoon Christian volgde hem op als hoofd van het voormalige groothertogelijke huis.

Literatuur[bewerken]

Bronnen

  • Engels en Duitse Wikipedia-artikel

Noten

  1. A.P.J. van Osta, red., Drie vorstinnen. Brieven van Emma, Wilhelmina en Juliana Amsterdam - Uitgeverij De Arbeiderspers - 1995, p. 109