Astyages

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Medische rijk ten tijde van Astyagesna.

Astyages (in het Perzisch: ایشتوویگو (Ishtovigu), was de laatste koning van de Meden. Hij regeerde van 585 tot 550 v.Chr..

Hij volgde zijn vader, Cyaxares, op kort na de oorlog tegen de Lydiërs. Hij huwde met Aryenis, de zuster van de Lydische koning Croesus, om de vrede tussen de twee rijken te bezegelen. Doordat zijn zuster, Amytes, gehuwd was met de Babylonische koning Nebukadnezar II was hij de schoonbroer van de koningen van de beide andere grootmachten in het Nabije Oosten.

Zijn regering werd gekenmerkt door de opkomst van het Zoroastrianisme.

Herodotus vertelt hoe Astyages in een droom te horen kreeg dat zijn dochter Mandane een zoon zou baren die zijn rijk te gronde zou richten. Hij regelde daarop een huwelijk tussen zijn dochter en zijn trouwe vazal Cambyses I van Anshan. Toen het koppel een zoon kreeg gaf hij zijn generaal Harpagus het bevel de jongen te doden. Deze verwisselde de jongen met het doodgeboren kind van een herderspaar. De jongen groeide op bij de herder en werd gespaard toen hij als tienjarige jongen naar het hof kwam. Harpagus kreeg als straf zijn eigen zoon gepresenteerd op een banket. Toen de jongen als Cyrus II in opstand kwam tegen zijn grootvader koos de generaal zijn zijde.

Cyrus regeerde vanaf 559 als vazal van de Meden over het Perzische kernland. In 553 begon Cyrus met zijn oorlog tegen Astyages. Na drie jaar brak er muiterij uit in het Medische leger en Astyages werd uitgeleverd aan Cyrus. De hoofdstad der Meden, Ecbatana, werd geplunderd en hun rijk werd door de Perzen overgenomen. Cyrus liet Astyages in leven, maar er is onduidelijkheid over zijn verdere lot en de omstandigheden van zijn dood.