Avery Bradley

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Avery Bradley

Avery Antonio Bradley, Jr. (Tacoma, 26 november 1990) is een Amerikaanse basketballer spelend voor de Los Angeles Lakers uitkomend in de National Basketball Association (NBA). Hij speelde college basketbal voor de Texas Longhorns voordat hij als 19e werd gekozen door de Celtics in de 2010 NBA draft. Door zijn goede spel is hij twee keer opgenomen in het NBA All-Defensive Team.

Professionele carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Boston Celtics (2010–heden)[bewerken | brontekst bewerken]

2010–11 seizoen[bewerken | brontekst bewerken]

Bradley werd als 19e gekozen in de 2010 NBA draft door de Boston Celtics. Op 2 juli 2010 tekende hij zijn eerste contract bij de Celtics.[1] Door een operatie aan zijn enkel miste hij de NBA Summer League.[2]

Op zijn negentiende kwam hij terecht bij de Celtics die op dat moment een van de beste teams van de Eastern Conference waren. Daardoor maakte hij zijn debuut pas in het veertiende duel van het seizoen tegen de Atlanta Hawks. Bradley maakte twee punten in deze wedstrijd.[3] Op 14 januari 2011 werd Bradley naar de Maine Red Claws in de NBA Development League gestuurd. Bradley scoorde 18 punten bij zijn debuut voor de Red Claws.[4] Door een blessure aan de ruggenwervel van Marquis Daniels werd Bradley teruggehaald naar de Celtics. Op 7 februari 2011 speelde hij zijn eerste wedstrijd na terugkomst tegen de Charlotte Bobcats.[5]

In de enige wedstrijd in zijn rookie seizoen waarin Bradley meer dan 15 minuten speelde, was Bradley goed voor twintig punten, drie rebounds, twee assists en twee steals. Hij speelde echter maar in twee andere wedstrijden meer dan tien minuten.[3] Op 30 juni 2011 verlengde de Celtics het contract met Bradley tot het seizoen 2012-13.[6]

Bradley verdedigt Jordan Crawford in 2011.

2011–12 seizoen[bewerken | brontekst bewerken]

Bradley scoort via een layup in 2012.

In oktober 2011 tekende Bradley een contract voor Hapoel Jerusalem voor tijdens de NBA lockout.[7] Hij speelde 3 wedstrijden voor Hapoel Jerusalem en scoorde gemiddeld 13.7 punten.

In zijn tweede seizoen kreeg Bradley meer speeltijd en veroverde zelfs een basisplaats na een blessure van Ray Allen. Bradley ging significant meer scoren en behaalde een persoonlijk record van 28 punten in een wedstrijd tegen de Atlanta Hawks op 20 april 2012. Bradley werd geprezen voor zijn verdedigende acties, bijvoorbeeld zijn spectaculaire blocks tegen onder andere Dwyane Wade en Russell Westbrook. Een schouderblessure maakte een vroegtijdig einde aan zijn seizoen tijdens de 2012 NBA Playoffs.

2012–13 seizoen[bewerken | brontekst bewerken]

Op 30 oktober 2012 verlengden de Celtics het contract van Bradley tot 2014-14.[8] Terwijl Bradley nog steeds herstellende was van zijn blessure 2012–13 NBA season, moesten de Celtics het doen met het ouder wordende duo Courtney Lee en Jason Terry. Op 2 januari 2013 keerde Bradley terug in het duel tegen de Memphis Grizzlies. Hij veroverde zijn plek terug als shooting guard in het basisteam van de Celtics. De terugkeer van Bradley zorgde ervoor dat de Celtics zes van de opeenvolgende zeven wedstrijden wisten te winnen. Ondanks Bradleys terugkomst werd het seizoen een mislukking voor de Celtics. Ondanks dat zijn spel ervoor zorgde dat zijn team het minste aantal tegenpunten per aanval kreeg (0.697),[9] waren Bradleys aanvallende prestaties minder goed, hij schoot maar 40.2 procent van zijn pogingen raak en scoorde maar vijf keer meer dat vijftien punten in een wedstrijd in vijftig wedstrijden. Na een kruisband blessure van point guard Rajon Rondo verloren de Celtics hun laatste hoop op een goede prestatie in de playoffs.[10] Nadat de Celtics drie wedstrijden op rij verloor tegen de New York Knicks in de eerste ronde van de playoffs, begonnen de Celtics aan een comeback. Door twee wedstrijden op een rij te winnen wisten ze een zesde wedstrijd af te dwingen. Ondanks een sterke laatste wedstrijd van Bradley trokken de Knicks aan het langste eind.[9]

2013–14 seizoen[bewerken | brontekst bewerken]

Op de dag van de 2013 NBA draft kwam er een eind aan een tijdperk voor de Celtics die hun oude sterren Kevin Garnett, Paul Pierce en Jason Terry transfereerde naar de Brooklyn Nets. Ook werd het contract van Bradley niet verlengt waardoor hij in principe transfervrij zou worden in 2014.[11] De nieuwe trainer Brad Stevens sprak echter zijn vertrouwen in Bradley uit. Bradley begon het seizoen als de point guard door de nog steeds afwezige Rajon Rondo. Bradleys avontuur als point guard eindigde echter na vier teleurstellende wedstrijden; hij leverde de bal meer in dan dat hij assists had, en de Celtics verloren al deze wedstrijden.[12] Om het tij te keren werd Jordan Crawford de nieuwe point guard, hierdoor werd Bradley verplaatst naar zijn natuurlijke positie als shooting guard. Deze verandering zorgde ervoor dat de Celtics vier wedstrijden op rij wisten te winnen.[13] Ondanks dat het ontbreken van talent en ervaring duidelijk werd bij de Celtics begon Bradley zich te ontwikkelen als een lichtpuntje in het team. Bradley was vooral sterk in de maand december waarin hij 50% van zijn driepunters en 48,7% van al zijn schoten scoorde.[12] Na de terugkomst van Rondo zorgden herhaaldelijke enkelklachten ervoor dat Bradley weinig speeltijd maakte tot aan de All-star break.[14][15]

Bradley keerde terug op 14 maart. In een wedstrijd tegen de Miami Heat scoorde hij een persoonlijk record van zes driepunters in één wedstrijd.[16] In de wedstrijd erna evenaarde hij zijn persoonlijke record van 28 punten tegen de Brooklyn Nets.[17] Aan het einde van het seizoen maakte Bradley veel minuten en hij scoorde minimaal 18 punten per duel in zijn laatste vijf wedstrijden.[12] Ondanks dat het team dit seizoen maar 25 wedstrijden won was Bradley consistent een van de betere spelers van het team.

2014–15 seizoen[bewerken | brontekst bewerken]

Op 15 juli tekende Bradley een 4-jarig contract voor 32 miljoen dollar.[18][19][20] De Celtics hadden hun hoop gevestigd op het duo Bradley en Rondo, echter gooide een gebroken hand van Rondo roet in het eten.[21] Trainer Brad Stevens besloot Bradley als shooting guard te laten spelen terwijl de point guard positie werd opgevangen door rookie Marcus Smart, tweedejaarsspeler Phil Pressey en nieuwe aanwinst Evan Turner.[22]

Verrassend genoeg wist Rondo op tijd klaar te zijn voor de eerste officiële wedstrijd van het seizoen. Bradley ging door met zijn goede defensieve spel en had scores van dubbele cijfers in de eerste vijftien wedstrijden van het seizoen.[23] Bradley haalde een persoonlijk record van 32 punten tegen de Dallas Mavericks.[24] Het team won echter maar vier van de eerste vijftien wedstrijden. In december begonnen de offensieve prestaties van Bradley af te nemen, hij schoot maar 39% raak en maakte in zes wedstrijden maar één driepunter uit 22 pogingen. Doordat de Celtics maar negen van de eerste 23 wedstrijden wisten te winnen maakte Celtics President Danny Ainge de beslissing om Rondo en rookie Dwight Powell te ruilen voor Brandan Wright, Jae Crowder en Jameer Nelson van de Dallas Maverick.[25]

Onder leiding van Stevens en nieuwe aanwinst Isaiah Thomas,[26] wisten de jonge Celtics zich langzaam aan te verbeteren. Na slechte prestaties in november, december en januari wisten de Celtics meer wedstrijden te winnen dan verliezen in de maanden februari, maart en april.[27] Bradleys offensieve spel was voordal goed in februari waarin hij gemiddeld 18 punten per wedstrijd scoorde, 47% van zijn schoten raakte en 40% van zijn driepunters raakte.[28] In het reguliere seizoen maakte Bradley de meeste minuten en punten van zijn team.[29] Door veertig van de 82 wedstrijden te winnen bemachtigden de Celtics een plekje in de play-offs. Het avontuur in de play-offs duurde niet lang. De uiteindelijke kampioen, de Cleveland Cavaliers, wonnen met 4-0 van de Celtics. Desondanks was dit een verrassend goed seizoen voor de Celtics en een relatief gezond jaar voor Bradley.

2015–16 seizoen[bewerken | brontekst bewerken]

De Celtics wilde bewijzen dat het het behalen van de play-offs geen geluk was. De ervaren forwards David Lee en Amir Johnson werden gehaald om het team te versterken. Ook hoopte het team dat jonge spelers zoals Marcus Smart en Jared Sullinger zich zouden blijven ontwikkelen. De Celtics begonnen slecht aan het seizoen door maar een van de eerste vier wedstrijden te winnen. Bradley zorgde wel voor een hoogtepunt door een spectaculaire dunk te maken tegen Defensive Player of the Year Kawhi Leonard.[30] Na een kuitblessure werd Bradley de zesde man van de Celtics. Hij presteerde goed in zijn nieuwe rol, hij verbeterde zijn offensieve spel, efficiëntie en defensieve spel.[31] Op 22 november keerde Bradley weer terug in het basisteam. De volgende twee wedstrijden scoorde hij op z'n minst 25 punten en in de dertien daaropvolgende wedstrijden minimaal 10 punten.

Nadat Bradley terugkwam van een heupblessure[32] werden de Celtics een van de betere teams in de Eastern Conference. Op 5 februari scoorde Bradley de winnende driepunter waardoor de Celtics met één punt verschil wisten de winnen van de Cleveland Cavaliers.[33][34] Op 29 februari hield Bradley een schot van Utah Jazz speler Gordon Hayward tegen met nog 23 seconde te spelen waardoor de Celtics de wedstrijd wonnen.[35] Tijdens het seizoen maakte Bradley, afgezien van All-star Isaiah Thomas, de meeste punten van de Celtics.

In de eerste ronde van de playoffs moesten de Celtics uitkomen tegen de Atlanta Hawks. Tijdens de eerste wedstrijd liep Bradley een hamstring blessure op waardoor hij de rest van de serie tegen de Hawks moest missen.[36][37] Dit leidde ertoe dat de Celtics niet wisten te winnen van de Hawks. Vooral aanvallend kwamen de Celtics tekort, ze verloren de serie na zes wedstrijden. Ondanks dit was het seizoen een succes voor Bradley. Hij werd opgenomen in het NBA All-Defensive First Team.[38]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Bradley taken No. 19 overall in draft
  2. Bradley signs, has surgery
  3. a b Avery Bradley Game-by-Game Stats (2010-11)
  4. Bradley assigned to D-League
  5. Avery Bradley recalled from D-League
  6. Celtics Exercise Contract Option on Avery Bradley for 2012-13 Season
  7. Bradley signs to play in Israel
  8. Celtics Exercise Fourth-Year Option on Guard Avery Bradley
  9. a b Avery Bradley's sudden redemption
  10. Celtics' Rajon Rondo has torn ACL
  11. Avery Bradley, Celtics fail to work out extension - Bradley will become restricted free agent next summer. CelticsLife.com (1 november 2013). Geraadpleegd op 28 september 2016.
  12. a b c Avery Bradley 2013-14 Game Log. Basketball-Reference.com. Geraadpleegd op 28 september 2016.
  13. Robb, Brian, Robb: Avery Bradley Progressing Into One Of NBA’s Most Well-Rounded Guards. cbslocal.com (31 december 2013). Geraadpleegd op 28 september 2016.
  14. Holmes, Baxter, Avery Bradley out early with injured ankle. BostonGlobe.com (January 22, 2014). Geraadpleegd op 28 september 2016.
  15. Washburn, Gary, Celtics’ Avery Bradley out indefinitely with ankle injury. BostonGlobe.com (February 13, 2014). Geraadpleegd op D2016-09-28.
  16. Notebook: Celtics 101, Heat 96
  17. Bradley's career high can't keep Celtics from road loss to Nets
  18. Celtics Re-Sign Avery Bradley
  19. Avery Bradley to stay with Celtics
  20. Celtics Agree To Four-Year, $32M Deal With Avery Bradley
  21. Rajon Rondo describes breaking hand
  22. In pointed decision, Avery Bradley now a shooting guard
  23. Avery Bradley 2014-15 Game Log
  24. Parsons, Mavs hold on to beat Celtics 118-113
  25. Mavs acquire four-time All-Star Rajon Rondo
  26. Celtics Acquire Thomas From Phoenix
  27. 2014-15 Boston Celtics Team Game Log
  28. Avery Bradley Game-by-Game Stats – 2014–15
  29. 2014-15 Boston Celtics Roster and Stats
  30. Avery Bradley drives past Kawhi Leonard, throws down huge dunk
  31. Something in reserve: Avery Bradley thrives off bench, but for how long?
  32. Avery Bradley 2015-16 Game Log
  33. Bradley's 3-pointer at horn gives Celtics 104-103 win
  34. Avery Bradley Hits the Game Winner in Cleveland!
  35. Celtics' home streak reaches 11 with 100-95 win over Jazz
  36. Hawks hold off another Celtics rally, take Game 1 102-101. NBA.com (16 april 2016) Gearchiveerd op 26 april 2016. Geraadpleegd op 28 september 2016.
  37. With big turnaround, Hawks beat Celtics 110-83 for 3-2 lead. NBA.com (26 april 2016) Gearchiveerd op 28 april 2016. Geraadpleegd op 28 september 2016.
  38. Leonard, Green headline All-Defensive First Team