Awans- en Warouxoorlog

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Episode uit de beginjaren van het conflict: duel tussen Aynechon en Falloz in 1296 (reliëf provinciehuis Luik)

De Awans- en Warouxoorlog was een burgeroorlog in het prinsbisdom Luik (1296-1335) tussen de adellijke families van Awans en van Waroux uit Haspengouw. De vete tussen de Awans en de Waroux betekende de ondergang van de Luikse aristocratie.[bron?]

Volgens de kroniekschrijver van Haspengouw, Jacob van Hemricourt, was de inzet van de bloederige strijd de schaking van een onvrije vrouw, onderhorig aan Humbert Corbeal van Awans, door een familielid van heer Willem van Waroux.

De Sint-Maartensramp of Mal-Saint-Martin (1312) was het dieptepunt in het conflict en bracht de Awans aan de zijde van de volkspartij en de Waroux aan de zijde van de patriciërs. De Vrede van Fexhe bracht geen oplossing.

De Luikse prins-bisschop Adolf van der Mark (1313-1344) zorgde onder sterke druk uiteindelijk voor een oplossing in 1335 met de Vrede van de XII, ook wel de Vrede van de Lignages genoemd (Lignage of parenté betekent bloedverwantschap). Van dan af zouden de geschillen tussen de edelen beslecht worden door een tribunaal dat uit 12 ridders bestond.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]