Banne (rechtsgebied)
Een banne was een bestuursniveau.
Een ban of banne kon een rechtsgebied zijn dat onder de rechtspraak van een rechter stond zoals de ban(ne) van Westzaan en Assendelft.
Nu nog is het woord terug te vinden in plaatsnamen als Banne Buiksloot en Vrijenban en in het woord bandijk.
Bannen werden gemarkeerd door banpalen. Iemand die verbannen werd, mocht zich niet meer binnen de banne begeven. Hij was dan uit de gemeenschap verwijderd. Het woord bandiet betekent eigenlijk iemand die verbannen is.
In het abdijvorstendom Stavelot-Malmedy was de postellerie Malmedy onderverdeeld in twee bannen: de banne Waimes en de banne Francorchamps.[1] Daar was een banne zowel een gerechtelijk als een fiscaal bestuursniveau.[2]
Duitsland en Oostenrijk
[bewerken | brontekst bewerken]Het begrip Bann, Duits voor ban (rechtsgebied), is verbonden met de volgende deels historische begrippen:
- Bannwald (banwoud): een bos, waar alleen de koning, hertog of andere landheer, of door deze speciaal uitgenodigde andere edelen, de jacht mochten uitoefenen en bomen mochten laten rooien. Later meestal een bos dat vanwege de historische of ecologische waarde behouden dient te blijven, en waar om die redenen beperkende maatregelen voor toegang en gebruik gelden.
- Bannforst is een productiebos waar dat soort beperkingen gelden.
- Bannmeile (banmijl): is een zone rond belangrijke gebouwen of installaties waar vanwege veiligheidsmaatregelen beperkingen gelden, zoals een verbod om er zich zonder speciale vergunning te bevinden of er drones te laten vliegen.
- ↑ (fr) Poullet, Edmond (1875). Mémoires couronnés et autre mémoires, XXVI. F. Hayez, Bruxelles, p.35.
- ↑ (fr) Dumont, Bruno (2012). Guide des fonds et collections des Archives de l'État à Liège. Archives générales du Royaume, Bruxelles, p.127-128. ISBN 978 90 5746 514 7.