Barbara Strozzi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
De Gambiste door Bernardo Strozzi. Vermoedelijk is dit een portret van Barbara Strozzi. Tussen 1635 en 1639, Gemäldegalerie Alte Meister, Dresden, Duitsland.

Barbara Strozzi (Venetië, 6 augustus 1619 - Padua 11 november 1677) was een Italiaans componiste en zangeres. Ze was de natuurlijke dochter van Giulio Strozzi en Isabelle Garzone, een dienstbode in diens huishouden. Giulio Strozzi, een telg van de invloedrijke Strozzi-familie, bestemde haar voor een muzikale carrière. Hij was deel van de Accademia degli Incogniti en creëerde de Accademia degli Unisoni om zijn dochter een plaats te bieden om haar werk voor te stellen.

Strozzi kreeg onder andere les van Francesco Cavalli en publiceerde gedurende haar leven 8 collecties liederen - dat zijn 125 vocale stukken - en dit is meer dan menig beroemd componist. Dit alles zonder de hulp van de kerk of een beschermheer.

Met Giovanni Paolo Vidman (ook Widmann), een collega van haar vader met wie ze samenwoonde, kreeg ze ten minste drie van haar vier kinderen. Bij testament werd ze door Giulio Strozzi geëcht. Strozzi stierf in Padua in 1677 op 58-jarige leeftijd. Ze liet geen testament na. Haar erfenis werd opgeëist door haar zoon Giulio Pietro.

Werk[bewerken]

Strozzi was een van de meest productieve componisten te Venetië van haar tijd. Op 1 volume aan religieuze liederen na, schreef ze enkel wereldse muziek. Ongeveer 3/4 van haar oeuvre schreef ze voor sopraan, maar ze bracht ook werk voor andere tessituren uit.

Oeuvre[bewerken]

  • Il primo libro di madrigali, voor 2-5 stemmen en basso continuo, op. 1 (1644)
  • Cantate, ariette e duetti, voor 2 stemmen en basso continuo, op. 2 (1651)
  • Cantate e ariette, voor 1-3 stemmen en basso continuo, op. 3 (1654)
  • Sacri musicali affetti, libro I, op. 5 (1655)
  • Quis dabit mihi, motet voor 3 stemmen (1656)
  • Ariette a voce sola, solo voor een zangstem, op. 6 (1657)
  • Diporti di Euterpe ovvero Cantate e ariette a voce sola, op. 7 (1659)
  • Arie a voce sola, op. 8 (1664)
  • Werken zonder opusnummer

Literatuur[bewerken]

  • Arnaldo Bonaventura, Almanacco della donna italiana, Bemporad, 1933.
  • Glixon, Beth L. (1997). New light on the life and career of Barbara Strozzi. The Musical Quarterly 81 (2): 311–335 . DOI: 10.1093/mq/81.2.311.
  • Glixon, Beth L. (1999). More on the life and death of Barbara Strozzi. The Musical Quarterly 83 (1): 134–141 . DOI: 10.1093/mq/83.1.134.
  • Heller, Wendy, The World of Baroque Music: New Perspectives, Indiana University Press, 2006, “Usurping the place of the muses: Barbara Strozzi and the female composer in seventeenth-century Italy”, p. 145–168. ISBN 978-025334798-5.
  • Kendrick, Robert (2002). Intent and intertextuality in Barbara Strozzi’s sacred music. Recercare 14: 65–98 (Rivista per lo Studio e la Practica della Musica Antica).
  • Rosand, Ellen, Women Making Music: the Western art tradition, 1150-1950, University of Illinois Press, 1986, “The voice of Barbara Strozzi”, p. 168-190. ISBN 978-025201204-4.

Externe links[bewerken]