Barco (bedrijf)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Barco NV)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Barco NV
Logo
Beurs Euronext: BARCO
Oprichting 1934
Sleutelfiguren Charles Beauduin (co-CEO)
An Steegen (co-CEO)
Frank Donck (voorzitter)
Hoofdkantoor Kortrijk, België
Producten CRT-, lcd-, DLP- en LCoS-projectoren, led- en flat-panel displays
Omzet/jaar € 804 miljoen (2021)
Winst/jaar € 8,9 miljoen (2021)
Marktkapitalisatie € 1,8 miljard (31 dec. 2021)
Website www.barco.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

Barco (een acroniem dat oorspronkelijk voor Belgian American Radio COrporation stond) is een internationaal beursgenoteerd Belgisch bedrijf met hoofdzetel in Kortrijk (België). Het bedrijf ontwikkelt en produceert displaytechnologie.

Activiteiten[bewerken | brontekst bewerken]

Barco is actief binnen verschillende markten zoals media en entertainment, security en monitoring, medische beeldvorming, avionica, 3D en virtual reality, digitale cinema, verkeerscontrole, omroepen en training en simulatie. In 2021 telde het bedrijf ruim 3100 medewerkers waarvan een kwart op de afdeling Onderzoek & Ontwikkeling (R&D) actief was.[1] Op jaarbasis geeft het bedrijf iets meer dan 10% van de omzet uit aan R&D.

De activiteiten zijn verdeeld over drie onderdelen waarvoor het apparatuur maakt:

  • Enterprise, voor vergaderzalen, controlekamers en kantoorruimtes;
  • Healthcare, waaronder voor de radiologieafdeling en operatiekamers;
  • Entertainment, afnemers zijn bioscopen, live-evenementen en themed-entertainment.

Het onderdeel Entertainment heeft een aandeel in de omzet van zo'n 40% en het kleinste onderdeel is Enterprise waar bijna 30% van de omzet werd gerealiseerd in 2021.[1]

De producten worden wereldwijd afgezet. In Azië wordt een kwart van de omzet gerealiseerd en in de twee regio's Noord-en Zuid-Amerika en Europa, Midden-Oosten en Afrika met min of meer gelijke aandelen de rest.[1]

De aandelen Barco staan genoteerd op de Euronext Brussels. De grootse aandeelhouder is Charles Beauduin. middels Titan Baratto NV, met een belang van 20,9%.

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

in miljoenen euro
Jaar[2] Omzet EBITDA Nettoresultaat[3] Werknemers[4]
2013 1008 57,1
2014 908 23,9
2015 1029 74,1 17,5 3457
2016 1102 88,0 11,0 3619
2017 1085 107,1 24,8 3687
2018 1029 124,5 75,0 3664
2019 1083 153,0 95,4 3636
2020 770 53,6 −4,4 3303
2021 804 58,5 8,9 3141

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Voorgeschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Barco-radio

Lucien de Puydt verkocht vanaf 1920 enkele radiotoestellen in de juwelierszaak van zijn vader naast de wekkers. Door zijn studies radiotechniek en tijdens zijn legerdienst leerde hij aan radiotoestellen werken. Hij startte het assembleren van kristalontvangers en vanaf 1928 van radio's onder de naam Stellavox. In die tijd werden de ontvangers nog op maat en in de stijl van het interieur van de aanvrager gemaakt. Hij verkocht andere merken en toestellen zoals platenspelers. Wegens plaatsgebrek in zijn eigen huis in Gasthuisstraat 6 te Poperinge gebruikte hij vanaf 1929 ook een deel van de drukkerij Sansen, die familie was langs zijn grootmoederszijde. Vanaf 1931 was hij exclusieve verdeler van Zenith. Door hoge invoerheffingen op basis van gewicht en de sterke Belgische frank werd begin 1933 enkel een deel van binnenwerk overgenomen. Het meubel en de luidsprekers werden dan van lokale bedrijven overgenomen. Door de nood aan een degelijke assemblage werd een nieuwe firma opgericht.

De opstart[bewerken | brontekst bewerken]

Op 4 november 1933 werd de Belgian American Radio Corporation (BARCO) opgestart te Poperinge.[5] In eerste instantie richtte hij zich samen met zijn Amerikaanse compagnon Frank Bowens op het assembleren van radio's met behulp van onderdelen die geïmporteerd werden vanuit Amerika.[6]

Naast de Belgische onderdelen, condensatoren van Carpentier (Carad), transformatoren (AEL uit Marcinelle), bemeubeling (Lefebvre in Kortrijk), zaten ook Amerikaanse onderdelen zoals de lampen van het Amerikaanse National Union, chassis van Zenith. Daar ontleende de Puydt later de naam van zijn bedrijf aan, the Belgian American Radio Corporation, ook wel "Barco".

Bij een reis in 1934 naar Zenith leerde de Puyt daar de Amerikaanse ingenieur Frank Bowens kennen en richtte met hem een nieuw bedrijf op namelijk Construction Belge d’Appareils de Radio (COBAR). Cobar werd meer het moederbedrijf dat radio's ontwikkelde en leverde aan Barco maar ook het merk Union Nationale de Radio (UNR) produceerde tot 1950.

Vanaf 1935 tot 1940 werd het chassis gebruikt van ingenieur Lederer uit New York. In 1936 werd gestart met de eigen productie van transformatoren en luidsprekers. De luidsprekers droegen Barco als merk of Douglas en bleven in productie tot 1970.

In 1935 verliet Bowens de organisatie en werd een nieuwe ingenieur aangeworven, namelijk Georges Hansé die een labo leidde dat in Brussel gevestigd was. Na twee wijzigingen in de statuten en de aandeelhouders werd in 1938 beslist om Barco in Cobar te laten overgaan maar de merknaam Barco te behouden.

Tijdens den ongeval met een Duitse legervoertuig op 8 augustus 1940 verongelukte Lucien de Puydt. Hierdoor nam zijn vader Jules De Puydt Cobar over. In 1941 nam de neef Joseph Versavel de zaak over en bracht Camiel Descamps in het bedrijf, samen met zijn echtgenote en schoonbroers. Het bedrijf verhuisde hierdoor naar de Theodoor Sevenslaan 106 te Kortrijk.[7]

WO II en erna[bewerken | brontekst bewerken]

In 1949 begon Barco met het ontwikkelen van een multi-standard televisie die verschillende signaalstandaarden kon ontvangen, waarmee het bedrijf een leider in de sector werd. Een jukebox, die de naam Barc-O-Matic kreeg, werd uitgegeven in 1951.[8]

Kleuren-tv[bewerken | brontekst bewerken]

In 1967 was Barco een van de eerste Europese bedrijven die de (transistor)kleuren-tv introduceerde. Hierop bouwde het bedrijf verder met het maken van tv-monitoren voor omroeporganisaties, waarmee het de professionele omroepmarkt betrad. Tijdens de jaren zestig breidde het bedrijf uit door productie van mechanische onderdelen voor industrieel gebruik en monitoren voor kwaliteitscontroles binnen de textiel- en plasticindustrie. Later, eind jaren zeventig ontwikkelde het bedrijf projectiemogelijkheden aan de hand van kathodestraalbuizen (cathode ray tubes, CRT's) aan boord van vliegtuigen. Door deze ontwikkelingen werd het bedrijf hoofdleverancier van projectietechnologie voor computergiganten zoals IBM, Apple en Hewlett-Packard.

Beursgang en verdere ontwikkelingen[bewerken | brontekst bewerken]

Om verdere investeringen mogelijk te maken besloot het bedrijf tot een beursgang naar de Brusselse beurs van Euronext eind jaren tachtig. Dit maakte de ontwikkelingen van nieuwe displaytechnologieën mogelijk, zoals het liquid-crystal display (lcd), light-emitting diodes (led), Texas Instruments' Digital Light Processing (DLP) en later liquid crystal on silicon (LCoS).

In mei 2016 verhuisde het hoofdkantoor naar de "One Campus"-site (23 ha) op het Kortrijkse Beneluxpark.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]