Beierse Congregatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Abt Coelestin Vogl (1613-1691) van de abdij van Sankt Emmeram, drijvende kracht bij de oprichting van de congregatie en eerste abtpreses van de congregatie (1684-1689).
Binnenhof van de abdij van Metten
Panoramisch zicht op de abdij van Weltenburg
De abdij van Schäftlarn
De abdijkerk van de abdij van Ettal
Luchtfoto van de abdij Ottobeuren

De Beierse Congregatie (Duits: Bayerische Benediktinerkongregation) is een van de negentien congregaties van de benedictijnse confederatie van de Orde van Sint-Benedictus.

Zij werd op 26 augustus 1684 opgericht door paus Innocentius XI met de Breve „Circumspecta“ onder de naam « Beierse congregatie van de heilige Beschermengel » (Bayerische Kongregation von den heiligen Schutzengeln). De congregatie was omstreden en kende veel tegenstand bij kerkelijke en wereldse Beierse leiders, waaronder plaatselijke bisschoppen en abten. De stuwende kracht achter de realisatie van de congregatie en de uiteindelijke goedkeuring door de paus was abt Coelestin Vogl van de abdij van Sankt Emmeram. Van bij aanvang hoorden ook niet alle benedictijnenabdijen in Beieren tot de nieuw gevormde congregatie.

Uit de Reichsdeputationshauptschluss van 1803 volgden heel wat verschuivingen in machtsevenwichten en een grotere scheiding van kerk en staat en de Säkularisation in Beieren leidde dat jaar zelfs tot het opheffen van meerdere benedictijnenabdijen. Ook de Beierse Congregatie wordt opgeheven. Het was paus Pius IX die in 1858 de congregatie opnieuw oprichtte, met de eveneens heropgerichte abdijen.


Organisatie[bewerken | brontekst bewerken]

Tot 1993 telde de congregatie 11 huizen en 1 priorij, allen gesitueerd in Beieren. Dat jaar richtten de monniken van de abdij van Ettal een priorij op in Wechselburg, Saksen. Sindsdien heeft de congregatie 11 huizen in Beieren met 2 priorijen, een in Beieren en een in Saksen.

Elk klooster is autonoom, maar zoek elk op zijn manier een eenheid te vormen in de congregatie, gestuurd door de abtpreses, een van de abten van de 11 abdijen die naast zijn taken als abt ook de congregatie leidt. Van de na de heroprichting van de congregatie in 1858 negen abdijen en drie priorijen herwonnen twee van deze drie priorijen terug hun onafhankelijkheid als abdij, met name de abdij van Weltenburg (in 1913) en de abdij Ottobeuren (in 1918). Andechs bleef een priorij. In 1993 werd bovendien de priorij van Wechselburg opgericht.

Lijst van huizen[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de oprichting (en tot 1803)

Toegetreden met jaar van toetreding

Na de heroprichting van de congregatie in 1858
Huizen van de congregatie sinds 1993