Bistromatische aandrijving

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De bistromatische aandrijving (Engels: Bistromathic Drive) is een fictieve ruimteaandrijving gebaseerd op de relativiteit van getallen. Deze aandrijving wordt geïntroduceerd in Life, the Universe and Everything, het derde boek in de serie The Hitchhiker's Guide to the Galaxy van Douglas Adams.

De bistromatische aandrijving wordt gebruikt voor de voortstuwing van het ruimteschip Starship Bistromath van Slartibartfast, de ontwerper van Noorwegen. Starship Bistromath is een van de meest geavanceerde ruimteschepen in het Hitchhiker-universum.

De bistromatica (bistromathics) werkt omdat de wiskunde zich in de horeca anders blijkt te gedragen. Zoals Albert Einsteins algemene relativiteitstheorie leert dat ruimte niet absoluut is, maar afhangt van de beweging van de waarnemer in de tijd, zo is nu bekend dat getallen niet absoluut zijn maar afhangen van de beweging van de waarnemer in restaurants.

Er worden drie non-absolute zaken onderscheiden:

  1. het aantal gasten waarvoor een tafel is gereserveerd
  2. de aankomsttijd van de gasten
  3. de relatie tussen de opgemaakte rekening, de werkelijke bestelling en wat eenieder bereid is te betalen.

Het eerste aantal vertoont geen enkele relatie met het werkelijke aantal en varieert afhankelijk van binnenkomende telefoongesprekken. Het tweede getal is een van de bizarste wiskundige concepten, een recipriversexclusie: een getal waarvan het bestaan slechts gedefinieerd kan worden als iets anders dan zichzelf. Dit betekent dat de opgegeven tijd onmogelijk de werkelijke aankomsttijd kan zijn.

Een subfenomeen is het aantal mensen dat daadwerkelijk geld bij zich heeft.