Boldoot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Affiche van de Belgische illustrator Henri Privat-Livemont uit ca. 1897.
Boldootflesjes in het Oude Ambachten & Speelgoed Museum in Terschuur

Boldoot is de naam van een in 1789 gestart familiebedrijf, op 15 mei 1899 omgezet in de N.V. Eau de Colognefabriek voorheen J.C. Boldoot.

Geschiedenis[bewerken]

Jacobus Cornelis Boldoot (1766-1838) begon op 1 mei 1789 een apotheek een pand aan Nieuwezijds Voorburgwal 46.[1] Daar verkocht hij allerlei poedertjes, zalfjes en een zelf ontwikkeld op alcohol gebaseerd geneesmiddel. In 1823 kwam zijn neef Jacobus Cornelis Boldoot (1809-1876) in de leer. Vanaf 1848 produceerde de firma ook Hallo-gas voor de straatverlichting. Rond 1865 werd de productie verplaatst naar Singel 90.

In 1871 trad Johannes Jacobus Boldoot (1850-1898) toe tot de firma, die op 21-jarige leeftijd bij Koninklijk Besluit meerderjarig is verklaard. Op 16 december 1875 werd in een onderhandse overeenkomst de Keulse firma 4711, opgericht door Johann Maria Farina, ingebracht in de firma.[2] Eau de Cologne werd vanaf 1876 ook in zeep verwerkt. Boldoot werd hofleverancier van vijf hoven: Nederland, België, Spanje, Portugal en Italië. Boldoot was een van de eerste bedrijven met telefoon, namelijk in 1881. In 1882 kwam er een gasmotor, waarmee het bedrijf ook voorop liep. Na het overlijden van J.J. Boldoot is de firma vanwege het gebrek aan een opvolger in een Naamloze Vennootschap omgezet.

Inmiddels had de firma Boldoot al 16 panden aan het Singel en in de Langestraat als productieruimten in gebruik. In 1902 verplaatste Boldoot een deel van de productie naar een nieuwe zeepfabriek aan de Haarlemmerweg. De Eerste Wereldoorlog leidde tot grondstofschaarste, maar daarna ging het bergopwaarts. Er kwam een Boldootmuseum in een fraaie winkel in de Kalverstraat 96, In 't geurighe Rooske geheten. Het pand is vanwege de pui (1918) een beschermd monument.

In 1938 volgde de definitieve verhuizing naar deze fabriek bij Sloterdijk. De economische crisis en de Tweede Wereldoorlog brachten het bedrijf veel schade; het bedrijf werd in 1942 geliquideerd. Na de Tweede Wereldoorlog breidde het bedrijf als Commanditair Vennootschap echter geleidelijk weer uit en het ging ook tandpasta's, cosmetische producten en wrijfwas maken.

In 1961 werd Boldoot overgenomen door Koninklijke Zwanenberg Organon en later werd het een onderdeel van de Consumentenproductendivisie van AKZO, waarin ook Shell een zekere zeggenschap had. In 1977 verhuisde het bedrijf naar Haarlem. Boldoot werd in 1984 verkocht aan British American Cosmetics. In 1987 is het bedrijf verkocht aan Douwe Egberts-Sara Lee. Vervolgens is het bedrijf nog vele malen verkocht, en in 2000 behoorde het tot de cosmeticaserie van Coty. Rond 2007 kocht Joannes Maria Bernardus van Vlijmen, een afstammeling van de oprichter, het merk terug. "Boldoot" is nog steeds te koop, maar de verpakking doet in niets meer aan het klassieke merk terugdenken.

Trivia[bewerken]

  • Boldoot was een zeer oudkatholiek bedrijf,[3] waar belangrijke gebeurtenissen werden ingeleid met een plechtige mis, waarbij de directie in jacquet voorging in gebed. Een administratief medewerker van de fabriek, de rooms-katholieke Ida Peerdeman, kreeg vanaf 1946 een aantal verschijningen van de Heilige Maagd Maria.
  • Het product van Boldoot werd in de volksmond ook wel odeklonje genoemd.
  • In Amsterdam heette de beerwagen in de volksmond de Boldootkar.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Courant van de Eeuw, een uitgave van Akzo Nobel van december 1999