Bootcamp (sport)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een bootcamp is een spierversterkende trainingmethode uitgevoerd in teamverband onder professionele begeleiding van een fitnessinstructeur. Het doel is om de kracht en uithouding te verbeteren door intense groeptrainingen gedurende de periode van een uur. Door het teamverband sporten de deelnemers intenser dan ze individueel zouden doen, zodat de efficiëntie van de training verhoogt.

Oefeningen[bewerken]

In België en Nederland wordt veel gebruikgemaakt van oefeningen met het lichaamseigen gewicht, natuurlijk trainingsmaterialen zoals boomtakken en gemakkelijk te vervoeren fitnessmaterialen zoals kettlebells. De instructeur geeft korte, inspannende opdrachten die gemakkelijk uit te voeren zijn, maar die op conditioneel gebied en op spierkracht veel vergen van de sporters. De trainingmethode begint met dynamische rekoefeningen en hardlopen als opwarming. Daarna volgen verschillende intervaltrainingen. Ten slotte eindigt de groepssessie met yoga. De verschillende intervaltrainingen zijn:[1]

Geschiedenis[bewerken]

Bootcamp is van origine een spierversterkende trainingmethode die door het Amerikaanse leger in bezette gebieden werd uitgevoerd. Soldaten werden op zeer intensieve wijze in korte tijd getraind met het materiaal wat daar op dat moment voor handen was. Het doel was op een zo efficiënt mogelijke manier, snel resultaat te boeken. In 1999 is deze trend overgewaaid naar het Verenigd Koninkrijk. Sindsdien stijgt de populariteit in Europa nog altijd.[2]