Btw in België

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ontvangstbewijs

Btw (belasting over de toegevoegde waarde) of omzetbelasting is een indirecte verbruiksbelasting die de overheid heft op de verkoop van producten of diensten. In België bestaat de btw sinds 1 januari 1971. Het wetboek definieert in het eerste artikel btw als belasting over de toegevoegde waarde (en niet belasting op de toegevoegde waarde, zoals in spreektaal gebruikelijker is) en gebruikt de afkorting BTW (hoofdletters zonder puntjes). De Franstalige versie van het wetboek spreekt van TVA (opnieuw hoofdletters zonder puntjes), oftewel taxe sur la valeur ajoutée. De term omzetbelasting komt na het eerste artikel nauwelijks in het wetboek voor, noch wordt die in Vlaanderen frequent in spreektaal of in vakliteratuur gebruikt.

Belastingplichtige[bewerken | brontekst bewerken]

Alle ondernemingen die op regelmatige en zelfstandige basis als economische activiteit goederen levert of diensten verstrekt die in het Btw-Wetboek worden omschreven, is btw-plichtig (Btw-Wetboek art. 4). Bepaalde socio-culturele, financiële en medische verrichtingen zijn vrijgesteld van btw. Elke belastingplichtige wordt geïdentificeerd aan de hand van het ondernemingsnummer.

Tarieven[1][bewerken | brontekst bewerken]

De btw-tarieven in België zijn:

  • 0% Dag- en weekbladen die minstens 48 keer per jaar verschijnen, recuperatiestoffen en -producten (bv.: kranten, gerecycleerd papier)
  • 6% Basisproducten, diensten met een sociaal karakter (bv.: brood, treinreizen)
  • 12% Goederen en geleverde diensten die vanuit economisch of sociaal oogpunt belangrijk zijn (bv.: kolen, vrachtwagenvervoer)
  • 21% Alles wat niet bij de voorgaande categorieën werd vermeld

Merk op dat 0% feitelijk geen echt tarief is, maar wel een 'vrijstelling'.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]