Cambridgedieet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Cambridgedieet is een afslankproduct dat in de jaren zeventig werd ontwikkeld door voedingswetenschapper Dr. Alan Howard aan de Universiteit van Cambridge in Engeland. Voor het Cambridge dieet hoeven geen calorieën te worden geteld. In plaats daarvan vervangen caloriearme soepen en dranken het normale voedsel. Elke dieetdrank of elke portie soep levert 153, respectievelijk 154 calorieën. Het dieet is gebaseerd op de inschakeling van de zogenaamde milde ketose. Dit is een lichaamsfunctie die door gebrek aan de benodigde calorieën, de vetreserves van het lichaam aanspreekt.

Het Cambridge dieet is niet wetenschappelijk bewezen, en heeft enige controverse veroorzaakt. [1] Het gewicht wat men eventueel verliest door dit dieet te volgen, is volgens de Britse NHS niet blijvend

Bijwerkingen[bewerken]

Een caloriearm dieet kan gevaarlijk zijn voor het normaal functioneren van het lichaam, en daarmee slecht zijn voor de gezondheid. Volgens de Britse NHS heeft het dieet de volgende bijwerkingen: slecht adem, droge mond, moe voelen, duizeligheid, slaapstoornis, misselijkheid en constipatie. De consumentenbond stelt tevens dat er risico's bestaan op galstenen en haaruitval. [2]

Referenties[bewerken]

  1. "Dietician Describes Cambridge Diet as 'Wishful Thinking'", 24 June 1982. Geraadpleegd op 18 February 2009.
  2. https://www.consumentenbond.nl/dieet/cambridge-weight-plan