Carla Bogaards

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Carla Bogaards (Voorburg, 12 juli 1947) is een Nederlandse dichteres en schrijfster.

Biografie[bewerken]

Bogaards werd geboren te Voorburg. Zij debuteerde in 1982 met de dichtbundel Ik kom op niets. Voor haar poëziewerk kreeg ze in 1995 de Johnny van Doornprijs. Eerder ontving ze de Agenda Award voor de dichtbundel De reigers van Amsterdam. Daarnaast kreeg ze in 2006 voor haar boek Roes de Gouden Doerian toegekend, de prijs voor zwakste Nederlandstalige roman van het jaar.

Thema's die in Bogaards' werk terugkeren, zijn de liefde en familie. Ze schreef columns voor onder andere Esquire, Hervormd Nederland, Midi, Het Kunstblad en de kunstbijlage van Het Financieele Dagblad.

Bibliografie[bewerken]

Poëzie[bewerken]

  • Ik kom op niets - (1982)
  • De reigers van Amsterdam - (Dekker, 1987)
  • De bruinvisvrouw - (De Bezige Bij, 1989)
  • Lillian Sugar Baby - (De Bezige Bij, 1990)
  • God bewogen - (Meulenhoff, 1997)
  • Kleine hittegolf in mei - (Meulenhoff, 2003)

Proza[bewerken]

  • Lena en de mannen - (Novella, 1985)
  • Meisjesgenade - (Muntinga, 1992)
  • Eigen vlees en bloed - (Meulenhoff, 1995)
  • Het gezichtsbedrog - (Meulenhoff, 2000)
  • Roes - (Nieuw Amsterdam, 2005)
  • De verdronken postbode - Compaan, 2009)

Over Bogaards[bewerken]

  • J. van der Meulen, Het breekbare hart van Carla Bogaards, interview in: Jonas 20 (1989-1990) 2, p. 16-20;

Externe links[bewerken]