Charles Jacques Janssens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Charles Jacques Paul Janssens (Brussel, 26 mei 1898 - Elsene, 19 mei 1982) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester van Elsene.

Levensloop[bewerken]

Charles Janssens was doctor in de rechten (ULB, 1922) en advocaat aan de Balie van Brussel.

In Elsene werd hij gemeenteraadslid (1932), schepen (1939-1958) en burgemeester.

Hij werd liberaal volksvertegenwoordiger van 1939 tot 1965. In de Kamer diende hij o.a. het wetsvoorstel in dat leidde tot de wet van 12 april 1947 "houdende instelling van een wettelijk vermoeden ten bate van zekere personen slachtoffers van zedelijke dwang" om slachtoffers van de Duitse vervolging (bv. joden) te helpen bij het terugvorderen van hun bezittingen. Hij is een van de weinige politici die geen minister mocht worden omdat de koning dat niet wou : in 1954 weigerde koning Boudewijn hem tot minister te benoemen omdat hij Leopold III een 'inciviek' genoemd had.[1] Van 1957 tot 1960 was hij voorzitter van de liberale fractie in de Kamer. Als volksvertegenwoordiger werd hij lid van het Europees Parlement. Van 1958 tot 1962 was hij er ondervoorzitter.

Als burgemeester van Elsene met een absolute meerderheid, laat hij de gemeenteraad op 26 oktober 1965 een motie goedkeuren tegen de tweetaligheid van Elsene binnen de Brusselse agglomeratie. "Ixelles, oasis francophone" kadert in de oppositie van de franstalige liberalen in het parlement tegen de nieuwe taalwetgeving in bestuurszaken.[2]

Het Atheneum in Elsene draagt zijn naam.

Literatuur[bewerken]

  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.