Chris Howland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chris Howland
Chris Howland in 2005
Chris Howland in 2005
Algemene informatie
Volledige naam John Christopher Howland
Bijnaam Mr. Pumpernickel
Geboren 30 juli 1928
Geboorteplaats Londen
Overleden 29 november 2013
Overlijdensplaats Rösrath
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Werk
Genre(s) Schlagers
Beroep Zanger, presentator, acteur, schrijver
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Chris Howland (echte naam John Christopher Howland; Londen, 30 juli 1928Rösrath, 29 november 2013) was een Engelse schlagerzanger, radio- en televisiepresentator, acteur en schrijver.

Carrière[bewerken]

Chris Howland was de zoon van een BBC-redakteur in Südengland en had voor imker geleerd. In 1948 werd hij medewerker van de radiozender van het Britse leger British Forces Network, nu BFBS. Nog in hetzelfde jaar werd hij hoofdwoordvoerder en chef bij de afdeling Muziek. Bij de nieuwe soldatenzender werd veelzijdigheid geëist en zodus was Howland ook te beluisteren in de Adventures of Robin Hood. Meestal presenteerde hij de uitzendingen Family Favourites en Breakfast Club.

Radio[bewerken]

Howland werd in 1952 aangesteld als discjockey bij de radiozender NWDR, waar hij de uitzending Rhythmus der Welt presenteerde. Het woord discjockey is door hemzelf uitgevonden en in Duitsland geïntroduceerd. Dankzij zijn Britse accent en zijn iets zware stem was hij snel geliefd bij zijn radioluisteraars. Later presenteerde hij de uitzending Spielereien mit Schallplatten. In een van zijn uitzendingen presenteerde hij zijn bijnaam “Heinrich Pumpernickel”, die later werd veranderd in “Mr. Pumpernickel”. In 1954 verhuisde hij met BFN van Hamburg naar Keulen. In hetzelfde jaar begon hij weer bij NWDR, welke naam in 1956 werd gewijzigd in WDR. In 1959 ging hij tijdelijk naar zijn geboorteland om daar de TV-talkshow Peoples and Places te leiden, waarna hij in 1961 weer terugkeerde naar Duitsland. Daar presenteerde hij bij de radiozender WDR het programma Musik aus Studio B in 1961, dat dan eveneens door de televisie werd overgenomen en werd tot 1970 61 keer en van 1980 tot 1983 69 maal door de radiozender NDR2 uitgezonden. Vanaf Juli 1961 presenteerde hij het programma Vorsicht Kamera.

In 1970 verliet hij Duitsland opnieuw voor zijn hotel op Mallorca. Daar was hij ook betrokken bij de oprichting van de eerste Duitstalige radiozender. In 1975 keerde hij weer terug naar Duitsland en presenteerde daar wederom radio- en televisieprogramma's. In de tekenfilm Asterix bei den Briten kreeg de Brit Teefax zijn stem. Zijn laatste uitzending, die hij presenteerde tot aan zijn dood in 2013 was wederom Spielereien mit Schallplatten, die in 2004 weer werd opgenomen door WDR4. De titelmelodie van alle uitzendingen was Melody fair van Robert Farnon.

Film[bewerken]

In 1953 ging de TV-film Schlager-Expreß in premiere, waarin Howland als zanger optrad. Nadien was hij veelvuldig te zien in meerdere bioscoopfilms. In de romantische muziekfilm Ball der Nationen uit 1954 speelde hij Dr. Johnson, in Der Major und die Stieren speelde hij Sergeant Bobby. In de film Verlobung am Wolfgangsee speelde hij een jonge Engelsman. In de Heinz Erhardt-komedie Witwer mit fünf Töchtern uit 1957 vertolkte hij de rol van Mr. Printice en in Haus Vaterland uit 1959 de rol van Freddy.

Een verder hoogtepunt in zijn carrière was zijn deelname aan vijf Karl May-filmen in de jaren 60. In de premiere (1963) van Winnetou (1) speelde hij Lord Tuff-Tuff. In de tweede Karl May-film Der Schut (1964) speelde hij de butler Archie. Hij kreeg na de hoofdrolspeler Lex Barker de op een na hoogste gage. De rol van Archie speelde hij ook nog eens in de film Durchs wilde Kurdistan (1965) en in het vervolg van Im Reich des Silbernen Löwen (1965). In hetzelfde jaar speelde hij voor de laatste keer in een Karl May-film in Das Vermächtnis des Inka (1966) als de Indio Don Parmesan, die de meeste tijd onder een deken siësta hield.

Muziek[bewerken]

Na een vergeefse poging als zanger rondom 1959 had hij met het nummer Japanisches Abschiedslied zijn eerste commerciële succes. Zijn grootste succesnummers waren Fräulein (1958) en Das hab ich in Paris gelernt (1959) en werden beiden geproduceerd in Keulen door Hans Bertram. Beide nummers kwamen op de derde plaats in de Duitse Hitparade.

Privéleven[bewerken]

In 2002 werd hij onderscheiden met de Scharlih, de oudste prijs die met de naam Karl May verbonden is. In 2002 werden zijn memoires gepubliceerd met Yes, Sir! – Aus dem Blickwinkel eines Englischen Gastarbeiters. In de herfst van 2012 schonk hij zijn eenmans-opnamestudio uit 1986 aan het Phono- und Radiomuseum in Dormagen.

Ter gelegenheid van zijn 85ste verjaardag wijdde de SWR een televisie-uitzending aan hem. De opname van de daarin voorgestelde boeklezing werd voortgezet op 15 mei 2013 in Kerpen in Das kleine Landcafe.

Chris Howland overleed op 21 december 2013 in Rösrath bij Keulen en werd bijgezet in Friedwald Lohmar-Heide.

Hits in Duitsland[bewerken]

  • 1958 - Fräulein
  • 1958 - Susie Darling
  • 1958 - Verboten
  • 1959 - Das hab' ich in Paris gelernt
  • 1959 - Der Dumme im Leben ist immer der Mann (Duett mit Fred Bertelmann)
  • 1959 - Patricia
  • 1959 - Es braucht nicht alles wahr zu sein
  • 1960 - Und schuld daran sind nur die Frau'n (Duett mit Fred Bertelmann)
  • 1960 - Die Mutter ist immer dabei
  • 1961 - Hundert schöne Frau'n
  • 1961 - Gnädige Frau, wo waren sie gestern?
  • 1961 - Hämmerchen Polka
  • 1962 - Mädchen für alles
  • 1962 - Sagst du alles deiner Frau (Duett mit Bill Ramsey)
  • 1962 - Das hat sich Tante Emma aus Italien mitgebracht
  • 1963 - Knallbonbon
  • 1963 - Lilo, die tätowierte Dame
  • 1964 - Superkalifragilistisch Expiallegorisch
  • 1965 - Wenn ich James Bond wär'
  • 1975 - Europa hieß die Dame
  • 1976 - Wischi-waschi, bla bla bla
  • 1982 - Bäng-Bäng Lulu

Filmografie[bewerken]

Bioscoopfilmen[bewerken]

  • 1954 - Ball der Nationen
  • 1955 - Der Major und die Stiere
  • 1956 - Küss mich noch einmal
  • 1956 - Verlobung am Wolfgangsee
  • 1957 - Frauen sind für die Liebe da
  • 1957 - Witwer mit fünf Töchtern
  • 1959 - Tausend Sterne leuchten
  • 1959 - Das blaue Meer und Du
  • 1960 - Das hab ich in Paris gelernt
  • 1960 - Gauner-Serenade
  • 1961 - Schlagerparade 1961
  • 1961 - Am Sonntag will mein Süßer mit mir segeln gehn
  • 1962 - Das Geheimnis der schwarzen Koffer
  • 1962 - Tanze mit mir in den Morgen
  • 1962 - Die Post geht ab
  • 1963 - Der schwarze Panther von Ratana
  • 1963 - Die weiße Spinne
  • 1963 - Und wenn der ganze Schnee verbrennt
  • 1963 - Der Henker von London
  • 1963 - Winnetou 1. Teil
  • 1964 - Unsere tollen Tanten in der Südsee
  • 1964 - Frühstück mit dem Tod
  • 1964 - Die Diamantenhölle am Mekong
  • 1964 - Der Schut
  • 1964 - Fanny Hill
  • 1964 - 2 x 2 im Himmelbett (Halløj i himmelsengen)
  • 1965 - Das Vermächtnis des Inka
  • 1965 - Durchs wilde Kurdistan
  • 1965 - Im Reiche des silbernen Löwen
  • 1966 - Agent 505 – Todesfalle Beirut
  • 1966 - Sartana
  • 1969 - Rote Lippen – Sadisterotica
  • 1969 - Küss mich, Monster
  • 1982 - Wer spinnt denn da, Herr Doktor?
  • 1991 - Farßmann oder Zu Fuß in die Sackgasse
  • 2007 - Neues vom Wixxer

Televisie[bewerken]

  • 1955 - Die letzte Nacht der Titanic
  • 1970 - Das Mädchen seiner Träume
  • 1971 - Glückspilze
  • 1979 - Noch ’ne Oper
  • 1980 - Hollywood, ich komme
  • 1982 - Das Traumschiff: Grenada
  • 1986 - Fraulein – Ein deutsches Melodram
  • 1990 - Hotel Paradies
  • 2004 - Unser Charly: Geheime Wege
  • 2007 - Die Märchenstunde: Aschenputtel – Für eine Handvoll Tauben

Televisie-uitzendingen[bewerken]

  • 1961–1969 - Musik aus Studio B
  • 1961–1963 - Vorsicht Kamera
  • 1976 - Gestatten neue Platten
  • 1982 - Chris Howland presenteert topprestaties, uit het Guinness Book of Records
  • 1983–1987 - Souvenirs, Souvenirs
  • 1991 - Vorsicht Kamera
  • 1993 - Küsse unterm Regenbogen
  • 2007 - Der große Witze-Abend
  • 2009 - (Sa., 8.8. 16.15) Lafer!Lichter!Lecker! Gasten: Chris Howland en Ingo Oschmann
  • 2011 - Germaine Damar – Der tanzende Stern