London Underground 1992 Stock

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Class 482)
Ga naar: navigatie, zoeken
1992 Stock
Type 1992 bij Epping
Type 1992 bij Epping
Lijn(en) Central Line, Waterloo & City Line
Aantal 5 / 85
Aantal bakken 4 (W&C Line), 8 (Central Line)
Fabrikant ADtranz
In dienst 1992
Spoorwijdte 1435 mm
Massa 20.5–22.5 ton per wagen
Lengte over buffers 66,3 / 132,6 m
Breedte 2,62 m
Hoogte 2,87 m
Aantal zitplaatsen 136 / 272
Staanplaatsen 370 / 775
Stroomsysteem 3e en 4e rail
Voedingsspanning 630 V DC
Motoren gelijkstroom serie
Treinbeïnvloeding tripcock, ATP
Opmerkingen voor de staanplaatsen is gerekend met 5 personen/m2.
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De London Underground 1992 Tube Stock (Type 1992) is een treintype dat gebruikt wordt in de Londense metro. Ze worden ingezet op de Central Line en de Waterloo & City Line, twee deep-level lijnen.

Prototypes[bewerken]

Voordat deze serie besteld werd, werden er drie prototypes bij drie verschillende leveranciers besteld, 1986 Tube Stock genoemd. Het waren vierwagenstellen met elk een eigen kleur; rood, blauw en groen. Van laatstgenoemde is een rijtuig bewaard gebleven, de rest is gesloopt nadat in 1989 een treinstel was ontspoord. De opgedane ervaring met dit materieel werd gebruikt voor het ontwerp van Type 1992, maar dat bleek later geen garantie te zijn voor een probleemloze inzet.

Central Line[bewerken]

De treinen werden gebouwd door Asea Brown Boveri, het latere ADtranz en tegenwoordig onderdeel van Bombardier Transportation. Voor de Central Line werden 85 8-wagentreinen gebouwd. Het zijn in feite vier permanent gekoppelde tweewagenstellen met alleen cabines aan de voor- en achterzijde van de trein. De tractiemotoren zijn gelijkstroom seriemotoren die elektronisch aangestuurd worden. Het waren de eerste treinen van de Underground die zijn uitgerust met een digitale automatische treinomroep. Op de Central Line rijden de treinen geheel automatisch, al is er wel een bestuurder aanwezig die het deurensluitcommando geeft. De treinen zijn hiertoe uitgerust met ATO (Automatic Train Operation) voor het automatisch rijden van de trein en ATP (Automatic Train Protection) voor het bewaken van de ter plaatse geldende maximum snelheid. De treinen kwamen vanaf april 1993 in dienst, en vervingen de 1962 Tube Stock. De treinstellen van Type 2009 op de Victoria Line lijken veel op deze treinstellen, maar zijn technisch totaal verschillend.

Waterloo & City Line[bewerken]

Voor de Waterloo & City Line werden vijf vierwagentreinen gebouwd die vrijwel identiek zijn aan die van de Central Line. De treinen bestaan uit twee rug-aan-rug gekoppelde tweewagenstellen met alleen aan de uiteinden van de trein een cabine. Zij vervingen in 1992 de treinstellen Class 487 uit 1940. Omdat de W&C Line toen nog bij British Rail (Network SouthEast) hoorde, werden ze in een lichtblauwe kleur geleverd (maar zonder geel front) en werden ze ondergebracht in de Class 482. Per 1 april 1994 hoort deze lijn, en ook dit materieel bij de London Underground, maar de treinstellen werden vrijwel niet gewijzigd. Toen de W&C Line in 2006 werd gerenoveerd, werden ook de treinstellen aangepast. De opvallendste verandering is de nieuwe kleurstelling, gelijk aan die van de 8-wagentreinen. In tegenstelling tot het materieel van de Central Line hebben deze treinstellen geen ATO en APT, maar tripcock beveiliging, een eenvoudig mechanisch systeem dat de noodrem bedient als de trein een rood sein passeert.

Technische problemen[bewerken]

De treinstellen van Type 1992 werden geplaagd door technische problemen. Het ernstigste incident vond plaats op 25 januari 2003 toen bij station Chancery Lane een tractiemotor uit het draaistel viel, waardoor een deel van de trein ontspoorde en tegen de tunnelwand botste. De hele vloot van Type 1992 ging maandenlang buiten dienst om de constructie te verbeteren.

De treinstellen zijn naderhand uitgerust met een antiblokkeersysteem omdat de wielen veel last hadden van vlakke plaatsen.

Omdat de gelijkstroom seriemotoren veel last hebben van koolborstelslijtage wordt overwogen de motoren (en noodzakelijkerwijs de hele tractie-installatie) te vervangen door driefase wisselstroommotoren.

In 2011 hebben de treinstellen een grote revisie ondergaan (ongeveer halverwege de levensduur). De verwachting is dat dit materieel in de jaren 2030 wordt vervangen in het kader van het New Tube for London project.

Fotogalerij[bewerken]

Externe links[bewerken]