Consultatiebureau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een consultatiebureau is een instelling waar men terechtkan voor preventieve gezondheidszorg. In Nederland zijn er onder meer consultatiebureaus (geweest) voor advies over de gezondheid van kinderen, (homo)seksualiteit, alcohol en drugs en antroposofie. Voor kinderen is er in Vlaanderen een vergelijkbare instelling onder de naam Kind & Gezin.

Kinderen[bewerken]

Een consultatiebureau binnen de Jeugdgezondheidszorg wordt gefinancierd door de gemeente. Het verzorgt medische basiszorg en preventie bij alle kinderen van 0 tot 4 jaar. Het is een gratis instelling die adviserend werkt vanuit de eerste lijn (zonder voorafgaande verwijzing) en openstaat voor alle kinderen vanaf de geboorte. De consultatie wordt uitgevoerd door een arts en een verpleegkundige, ondersteund door een assistente. Een van de taken is het vaccineren van baby's en peuters/kleuters tegen onder andere difterie, kinkhoest, tetanus, polio, Haemophilus influenzae en pneumokokken. Verder algemene controle van bijvoorbeeld heupen, indalen van testikels, ogen (scheelzien) en groei (lengte en gewicht). Daarnaast wordt de ontwikkeling (kruipen, zitten, staan en lopen) gevolgd onder andere via het Van Wiechenschema. De wijkverpleegkundige bespreekt daarnaast zaken als (borst)voeding en opvoeding.

De bezoeken aan het consultatiebureau vinden op vaste momenten plaats.

  1. 4 weken
  2. 8 weken
  3. 3 maanden
  4. 4 maanden
  5. 6 maanden
  6. 7,5 maanden
  7. 9 maanden
  8. 11 maanden
  9. 14 maanden
  10. 18 maanden
  11. 2 jaar
  12. 3 jaar
  13. 3 jaar en 9 maanden

Naast de vaste contactmomenten is het ook mogelijk om zelf tussentijds een afspraak te maken wanneer dat gewenst is. De meeste consultatiebureaus hebben wekelijks een vast inloopuur voor wegen en meten.

Personeel[bewerken]

De consultatiebureauarts en de wijkverpleegkundige zorgen voor het lichamelijk onderzoek. De arts verzorgt een eventuele verwijzing naar de huisarts. Een voorbeeld is een verdenking op heupdysplasie of een niet ingedaalde testis (cryptorchisme). De assistente meet met name groei en ontwikkeling. De wijkverpleegkundige houdt zich met name bezig met opvoedingszaken en verzorgt ook huisbezoeken. Het eerste huisbezoek wordt standaard twee weken na de geboorte verricht. Zowel de arts als de wijkverpleegkundige dienen vaccinaties toe. Een en ander wordt ondersteund door de assistente.

Vaccinaties[bewerken]

Er is in Nederland een standaard Rijksvaccinatieprogramma van het RIVM. De definitie van een vaccin wordt elders uitgelegd. Vaccineren is niet verplicht in Nederland en gebeurt op vrijwillige basis. De eerste vaccinaties starten acht weken na de geboorte. Dit is de DKTP met de HIB en de Hepatitis B vaccinatie (samen 1 vaccinatie) samen met de pneumokok. De Hepatitis B vaccinatie is in 2011 toegevoegd aan het vaccinatieschema.[1]

Seksualiteit[bewerken]

Voor advies over seksualiteit was er de Nederlandse Stichting Consultatiebureaus voor Huwelijks- en Geslachtsleven, die in 1969 werd opgevolgd door de Rutgers Stichting. Deze instelling was in de jaren zeventig van de twintigste eeuw succesvol met zijn consultatiebureaus, de Rutgershuizen, waar voorlichting over onder meer anticonceptie en seksueel misbruik werd gegeven. De organisatie bestond uit meer dan zestig consultatiebureaus, verspreid over heel Nederland. Het hoofdkantoor was gevestigd in Den Haag. In 2002 werd de subsidie van de Nederlandse overheid gestopt en is de Rutgers Stichting opgeheven.

Homoseksualiteit[bewerken]

Voor advies over psychische en lichamelijke gezondheid voor homoseksuele mannen en vrouwen werd in 1967 de stichting Schorer opgericht. Deze instelling kwam tot stand door samenwerking tussen homo-emancipatievereniging COC en instellingen voor geestelijke volksgezondheid en maatschappelijk werk. Het wereldwijd eerste consultatiebureau voor homofilie werd in 1968 geopend in de Wolvenstraat in Amsterdam. De Schorerstichting kreeg vanaf de jaren tachtig ook een belangrijke rol bij het bestrijden van hiv en aids. Na het stopzetten van overheidssubsidies werd de stichting in 2012 failliet verklaard.