Credit Suisse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Credit Suisse
Logo
Hoofdkantoor van CS in Zürich
Beurs NYSE: CS
Motto of slagzin Thinking new perspectives
Oprichting 1856
Sleutelfiguren Thomas Gottstein (CEO), Ulrich Körner (CEO) vanaf 1 augustus 2022
Hoofdkantoor Vlag van Zwitserland Zürich, Zwitserland
Werknemers 50.110 (31 dec. 2021)[1]
Producten financiële diensten
Omzet/jaar CHF 22,7 miljard (2021)[1]
Winst/jaar CHF –1650 miljoen (2020)
Marktkapitalisatie CHF 23,3 miljard (31 dec. 2021)
Website Credit Suisse
Portaal  Portaalicoon   Economie

Credit Suisse (afgekort CS) is een Zwitserse financiële dienstverlener, die zijn hoofdkantoor in Zürich heeft. Er werkten in 2021 ongeveer 50.000 mensen bij de bank. CS is genoteerd aan de SWX en de NYSE.

Activiteiten[bewerken | brontekst bewerken]

De onderneming heeft de activiteiten in vijf onderdelen gegroepeerd:[1]

  • Swiss Universal Bank, een algemene bank voor ingezetenen, particulieren en bedrijven, van Zwitserland;
  • International Wealth Management, private banking en vermogensbeheer met zo'n CHF 400 miljard onder beheer per jaareinde 2021;
  • Asset Management, met zo'n CHF 500 miljard onder beheer per jaareinde 2021;
  • Asia Pacific, idem maar dan voor zeer rijke Aziaten met CHF 220 miljard onder beheer;
  • Investment Bank, financiële dienstverlening aan bedrijven waaronder kapitaalmarkttransacties.

Credit Suisse is werkzaam in meer dan 40 landen.

Omvang[bewerken | brontekst bewerken]

In 2020 stond Credit Suisse op de 15e plaats van de grootste vermogensbeheerders wereldwijd. Het had een totaal vermogen onder beheer van US$ 1521 miljard.[2] UBS, ook gevestigd in Zwitserland, stond op de derde plaats met US$ 3518 miljard onder beheer. Op nummer 1 stond BlackRock met iets meer dan US$ 7300 miljard.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De bank werd in 1856 onder de naam Schweizerische Kreditanstalt (SKA) opgericht. De eerste expansie binnen Zwitserland vond plaats in 1905, toen een kantoor in Bazel werd geopend. De expansie werd voornamelijk gerealiseerd door de overname van regionale banken. Het eerste buitenlandse kantoor werd in 1940 in New York geopend.

In 1990 nam Credit Suisse de Amerikaanse bank First Boston over, waarmee CS al sinds 1978 had samengewerkt. In 2000 kocht Credit Suisse de Amerikaanse investment bank Donaldson, Lufkin & Jenrette.[3] Credit Suisse betaalde US$ 12,8 miljard voor alle aandelen waarvan zo'n 30% op de beurs was genoteerd en 70% in handen was van de Franse verzekeringsonderneming AXA.[3] De activiteiten werden samengevoegd en gingen onder de merknaam First Boston verder.[3]

In 1997 kocht Credit Suisse de verzekeringsgroep Winterthur. Met deze overname kon CS alle financiële diensten op het gebied van bankieren en verzekeringen aanbieden.[4] De overname was niet succesvol. Winterthur leed zware verliezen door dalende koersen op de effectenbeurzen mede als gevolg van het uiteenspatten van de internetzeepbel aan het begin van deze eeuw. In 2004 viel het besluit deze activiteiten weer te verkopen. CS plaatste de verzekeraar op afstand en bereidde een beursgang of verkoop voor.[4] De verkoop bleek niet eenvoudig en duurde veel langer dan gehoopt en pas in 2006 nam AXA Winterthur over. AXA betaalde 7,9 miljard euro.[5]

Controverses[bewerken | brontekst bewerken]

Schikking in de Verenigde Staten[bewerken | brontekst bewerken]

In mei 2014 kwam een schikking wegens aanzet tot belastingontduiking van US$ 2,5 miljard naar buiten met de Amerikaanse overheid. De bank bekende Amerikaanse burgers te hebben geholpen belasting te ontduiken. Verder moesten frauduleuze medewerkers worden ontslagen.[6]

Miljardenboete rommelhypotheken[bewerken | brontekst bewerken]

Wegens het doorverkopen van rommelhypotheken vooruitlopend op de kredietcrisis hing de firma in de Verenigde Staten een boete van US$ 10 miljard boven het hoofd.[7] In december 2016 werd een schikking bekendgemaakt met een omvang van US$ 5,3 miljard. Dit is de som van een boete van US$ 2,48 miljard en US$ 2,8 miljard bestemd als schadevergoeding aan klanten.[8]

Aftreden Tidjane Thiam[bewerken | brontekst bewerken]

In 2019 werd bekend dat Iqbal Khan, hoofd private banking die Credit Suisse in juli 2019 verliet om bij concurrent UBS te gaan werken, door privédetectives werd geschaduwd om te voorkomen dat hij collega's of klanten zou meenemen naar zijn nieuwe werkgever.[9] Pierre-Olivier Bouee, een vertrouweling van Thiam, had de privédetectives ingehuurd, maar dit niet vooraf besproken met Thiam.[9] De raad van bestuur noemde deze actie 'fout en disproportioneel'.[9] Bouee nam zijn ontslag. Thiam werd vrijgepleit, maar moest in februari 2020 toch aftreden onder druk van de aandeelhouders.[10] Thiam werd opgevolgd door Thomas Gottstein.

Gigantische verliezen in 2021[bewerken | brontekst bewerken]

In april 2021 kwam naar buiten dat na het miljardenverlies bij het Greensill-schandaal bij het failliete Hedgefonds Archegos de verliezen in de kredietverlening op zouden kunnen lopen tot US$ 20 miljard.[11] In 2021 werd voor Archegos een verlies van CHF 4,8 miljard vóór belastingen ten laste van het resultaat gebracht.[1]

Suisse Secrets[bewerken | brontekst bewerken]

Na een lek bracht Organized Crime and Corruption Reporting Project in 2022 naar buiten dat criminelen, corrupte politici en mensenrechtenschenders ongestoord konden bankieren bij CS, 'hoewel hun gedragingen bekend waren'.[12]

Zie de categorie Credit Suisse van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.