Credit Suisse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Credit Suisse
Logo
Hoofdkantoor van CS in Zürich
Motto of slagzin Thinking new perspectives
Oprichting 1856
Sleutelfiguren Ulrich Körner (CEO)
Axel Lehmann (voorzitter)
Hoofdkantoor Zürich, Vlag van Zwitserland
Werknemers 50.480 (31 dec 2022)[1]
Moederonderneming
Beheerd vermogen CHF 1294 miljard (31 dec 2022)[1]
Producten financiële diensten
Industrie financiële dienstverlening, bankwezen, Financiën
Omzet/jaar CHF 14,9 miljard (2022)[1]
Winst/jaar CHF –7,3 miljard (2022)
Marktkapitalisatie CHF 11,1 miljard (31 dec 2022)
Website (en) Credit Suisse
Portaal  Portaalicoon   Economie

Credit Suisse (afgekort CS) was een Zwitserse financiële dienstverlener, die zijn hoofdkantoor in Zürich had. Er werkten in 2022 ongeveer 50.000 mensen bij de bank, waarvan twee derde buiten Zwitserland. CS was genoteerd aan de SWX en de NYSE. Op 19 maart 2023 werd de volledige overname door UBS bekendgemaakt.

Activiteiten[bewerken | brontekst bewerken]

De onderneming heeft de activiteiten in vier onderdelen gegroepeerd:[1]

  • Swiss Universal Bank, een algemene bank voor ingezetenen, particulieren en bedrijven, van Zwitserland;
  • Wealth Management, private banking en vermogensbeheer met zo'n CHF 540 miljard onder beheer per jaareinde 2022;
  • Asset Management, met zo'n CHF 400 miljard onder beheer per jaareinde 2022;
  • Investment Bank, financiële dienstverlening aan bedrijven waaronder kapitaalmarkttransacties.

Credit Suisse is actief in meer dan 40 landen.

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

Hieronder een tabel met de belangrijkste financiële resultaten van de Zwitserse financiële groep.

Jaar[2] Totaal
inkomsten
(× CHF miljoen)
Mutatie
voorzieningen
kredieten[3]
(× CHF miljoen)
Nettoresultaat
(× CHF miljoen)
Beheerd
vermogen
(× CHF miljard)
Werknemers
2005 28.415 -144 5850 1319 44.600
2010 30.625 -79 5098 1253 50.100
2015 23.384 192 -2944 1214 48.200
2020 22.389 1096 2669 1512 49.190
2021 22.696 4205 -1650 1614 50.390
2022 14.921 16 -7293 1294 50.480

Omvang[bewerken | brontekst bewerken]

In 2020 stond Credit Suisse op de 15e plaats van de grootste vermogensbeheerders wereldwijd. Het had een totaal vermogen onder beheer van US$ 1521 miljard.[4] UBS, ook gevestigd in Zwitserland, stond op de derde plaats met US$ 3518 miljard onder beheer. Op nummer 1 stond BlackRock met iets meer dan US$ 7300 miljard.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De bank werd in 1856 onder de naam Schweizerische Kreditanstalt (SKA) opgericht en was uitsluitend actief in Zürich. De eerste expansie binnen Zwitserland vond plaats in 1905, toen een kantoor in Bazel werd geopend. De expansie werd voornamelijk gerealiseerd door de overname van regionale banken. Het eerste buitenlandse kantoor werd in 1940 in New York geopend.

In 1990 nam Credit Suisse een meerderheidsbelang in de Amerikaanse bank CS First Boston, CS had in 1988 reeds 44,5% van de aandelen in handen gekregen en sindsdien ging de bank verder onder de naam CS First Boston. In 1990 nam het bank Leu over en drie jaar later volgde de acquisitie van Swiss Volksbank.

In 1997 kocht Credit Suisse de verzekeringsgroep Winterthur. Met deze overname kon CS alle financiële diensten op het gebied van bankieren en verzekeringen aanbieden.[5] De overname was niet succesvol. Winterthur leed zware verliezen door dalende koersen op de effectenbeurzen mede als gevolg van het uiteenspatten van de internetzeepbel aan het begin van deze eeuw. In 2004 viel het besluit deze activiteiten weer te verkopen. CS plaatste de verzekeraar op afstand en bereidde een beursgang of verkoop voor.[5] De verkoop bleek niet eenvoudig en duurde veel langer dan gehoopt en pas in 2006 nam AXA Winterthur over voor € 7,9 miljard.[6]

In 2000 kocht Credit Suisse de Amerikaanse investment bank Donaldson, Lufkin & Jenrette.[7] Credit Suisse betaalde US$ 12,8 miljard voor alle aandelen waarvan zo'n 30% op de beurs was genoteerd en 70% in handen was van de Franse verzekeringsonderneming AXA.[7] De activiteiten werden samengevoegd en gingen onder de merknaam CS First Boston verder.[7]

In 2022 leed Credit Suisse een fors nettoverlies van ruim CHF 7 miljard.[1] De inkomsten vielen fors terug ten opzichte van 2021 en de kosten bleven nagenoeg gelijk. In 2022 noteerde het bedrijf een verlies vóór belastingen van CHF 3,3 miljard, daar kwam nog een bijzondere afschrijving bovenop van CHF 3,7 miljard hetgeen het resultaat van de bank in rode cijfers drukte. In oktober 2022 maakte het bestuur een belangrijke strategie wijziging bekend. Naast de focus om de kosten te drukken wil het de zakenbank, CS First Boston, apart zetten door hiervoor een eigen beursnotering aan te vragen.[1]

Op 14 maart 2023 daalde de aandelenkoers van de bank met ruim 20%. Door de slechte financiële resultaten over 2022 zou Credit Suisse nieuw aandelenkapitaal moeten aantrekken. De grootste aandeelhouder, de Saudi National Bank (SNB) met 9,9% van de aandelen, meldde echter dat het zijn aandelenbelang niet kan en zal verhogen.[8] De Zwitserse Nationale Bank beloofde vervolgens royale liquiditeitssteun aan Credit Suisse.[9]

Op 19 maart 2023 werd bekendgemaakt dat Credit Suisse overgenomen wordt door het Zwitserse UBS voor zo'n € 3 miljard.[10] De overname wordt volledig in aandelen gedaan, de Credit Suisse aandeelhouder krijgt voor 22,48 aandelen Credit Suisse één aandeel UBS.[11] Tegen de slotkoersen van vrijdag 17 maart is dit ongeveer 0,76 Zwitserse frank per Credit Suisse aandeel.[11]

Controverses[bewerken | brontekst bewerken]

Schikking in de Verenigde Staten[bewerken | brontekst bewerken]

In mei 2014 kwam een schikking wegens aanzet tot belastingontduiking van US$ 2,5 miljard naar buiten met de Amerikaanse overheid. De bank bekende Amerikaanse burgers te hebben geholpen belasting te ontduiken. Verder moesten frauduleuze medewerkers worden ontslagen.[12]

Miljardenboete rommelhypotheken[bewerken | brontekst bewerken]

Wegens het doorverkopen van rommelhypotheken vooruitlopend op de kredietcrisis hing de firma in de Verenigde Staten een boete van US$ 10 miljard boven het hoofd.[13] In december 2016 werd een schikking bekendgemaakt met een omvang van US$ 5,3 miljard. Dit is de som van een boete van US$ 2,48 miljard en US$ 2,8 miljard bestemd als schadevergoeding aan klanten.[14]

Aftreden Tidjane Thiam[bewerken | brontekst bewerken]

In 2019 werd bekend dat Iqbal Khan, hoofd private banking die Credit Suisse in juli 2019 verliet om bij concurrent UBS te gaan werken, door privédetectives werd geschaduwd om te voorkomen dat hij collega's of klanten zou meenemen naar zijn nieuwe werkgever.[15] Pierre-Olivier Bouee, een vertrouweling van Thiam, had de privédetectives ingehuurd, maar dit niet vooraf besproken met Thiam.[15] De raad van bestuur noemde deze actie 'fout en disproportioneel'.[15] Bouee nam zijn ontslag. Thiam werd vrijgepleit, maar moest in februari 2020 toch aftreden onder druk van de aandeelhouders.[16] Thiam werd opgevolgd door Thomas Gottstein.

Grote verliezen in 2021 en 2022[bewerken | brontekst bewerken]

In april 2021 kwam naar buiten dat na het miljardenverlies bij het Greensill-schandaal bij het failliete Hedgefonds Archegos de verliezen in de kredietverlening op zouden kunnen lopen tot US$ 20 miljard.[17] In 2021 werd voor Archegos een verlies van CHF 4,8 miljard vóór belastingen ten laste van het resultaat gebracht. In 2022 leed Credit Suisse een fors nettoverlies van ruim CHF 7 miljard.[1]

Suisse Secrets[bewerken | brontekst bewerken]

Na een lek bracht Organized Crime and Corruption Reporting Project in 2022 naar buiten dat criminelen, corrupte politici en mensenrechtenschenders ongestoord konden bankieren bij CS, 'hoewel hun gedragingen bekend waren'.[18]

Schikking met Frankrijk[bewerken | brontekst bewerken]

In oktober 2022 trof de bank een schikking van € 238 miljoen om vervolging te voorkomen voor het witwassen van geld en belastingfraude in Frankrijk.[19] In 2016 bleek uit een onderzoek dat 5000 Fransen geheime rekeningen hadden bij Credit Suisse waardoor zo'n € 2 miljard aan vermogen verborgen bleef voor de Franse belastingdienst.