De Plevits

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Plevits (ook: De Plevits d'Alfens) is een geslacht waarvan leden sinds 1816 tot de Nederlandse adel behoren en dat in 1873 uitstierf.

Geschiedenis[bewerken]

De stamreeks begint met Joost Plevoets die in 1660 te Schoonhoven trouwde. Zijn achterkleinzoon noemde zich later de Plevits. Bij Koninklijk Besluit werd een familielid benoemd in de ridderschap van Limburg met homologatie van de titel van ridder; hetzelfde gebeurde voor diens broer in 1817, terwijl voor die laatste in 1822 de titel van baron werd erkend. Het geslacht stierf in 1873 uit.

Enkele telgen[bewerken]

  • Joannes Paulus [des H.R.Rijksbaron] de Plevits, heer van Petersheim en het hof van der Meulen en Roosteren (1728-1802), advocaat, luitenant-kolonel, eigenaar en bewoner van kasteel Ter Borch
    • Jean Paul ridder de Plevits de Roosteren (1754-1822), lid ridderschap en provinciale staten van Limburg, overleden op kasteel Ter Borch
    • Georgius Jacobus baron de Plevits d'Alfens, heer van Roosteren en Alfens ([1757]-1825), burgemeester van Roosteren, lid ridderschap van Limburg, overleden op kasteel Ter Borch; trouwde in 1782 met Johanna Francisca Henriëtta von Holthausen tot Horst, vrouwe van Alfens (1764-1791), overleden op kasteel Ter Borch
      • Joannes Baptista baron de Plevits d'Alfens (1784-1844), lid ridderschap en provinciale staten van Limburg
      • Agnes Sibilla barones de Plevits d'Alfens, vrouwe van Roosteren (1785-1860), overleden op kasteel Ter Borch; trouwde in 1803 met Joannes Baptiste Petrus Barbou (1766-1854), lid van de raad van Roermond
      • Xaverius Wilhelm Sidonius Franciscus baron de Plevits d'Alfens (1790-1873), kapitein, laatste telg van het geslacht, overleden op kasteel Alfens in Millen (Belgisch Limburg)