Draco (wetgever)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Draco (Grieks Δράκων, Drakon) was archont en oudst bekende wetgever van Athene. Rond 624 v.Chr. zou hij, door de adel met buitengewone volmachten bekleed, het Atheense strafrecht gecodificeerd hebben. Zijn wetten verschenen in 621 v.Chr. en bevatten twee strafrechtelijke noviteiten: het onderscheid tussen moord met voorbedachten rade, doodslag en per ongeluk doden, én het doorverwijzen van bepaalde zaken naar gespecialiseerde gerechtshoven. Veel van wat de traditie aan hem toeschrijft behoort echter tot het rijk der legenden. De afkomst van het woord komt mogelijk ook uit mythen die men verzon.

De codificatie door Draco betekende een belangrijke vooruitgang:

  • 1° stond het recht voortaan objectief vast, en was het onttrokken aan de willekeurige interpretatie van een klassenjustitie (d.i. een belangrijke stap in de richting van verdere democratisering)
  • 2° werd er een einde gemaakt aan de bloedwraak, waardoor de grote invloed van de (aristocratische) familieraden werd gebroken.

De wetten van Draco waren van een spreekwoordelijke strengheid. Zelfs op kleine vergrijpen stond de doodstraf. Daarom is het van zijn naam afgeleide woord draconisch in de huidige tijd nog altijd synoniem voor zeer streng. De term draconische maatregel, die aangeeft dat er een zeer zware sanctie komt op een gesignaleerde misstand die dan ook punctueel wordt uitgevoerd, verwijst hier nog naar. Hierbij wordt echter wel voorbijgegaan aan het feit dat Draco voornamelijk reeds bestaande wetten heeft gecodificeerd.

In de vroege zesde eeuw v.Chr. werden de Draconische wetten, met uitzondering van die betreffende doodslag, vervangen door de wetten van Solon.

Zie ook[bewerken]