Earl Bell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Earl Bell
Afbeelding gewenst
Volledige naam Earl Holmes Bell
Geboortedatum 25 augustus 1955
Geboorteplaats Ancón
Sportieve informatie
Discipline polsstokhoogspringen
Eerste titel NCAA indoorkampioen polsstokhoogspringen 1975
OS 1976, 1984, 1988
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Earl Holmes Bell (Ancón, 25 augustus 1955) is een voormalige Amerikaanse atleet, die tussen 1975 en 1990 bij het polsstokhoogspringen succesvol was. Hij sprong een wereldrecord en nam een vier Olympische Spelen deel.

Biografie[bewerken]

Zijn eerst successen boekte hij in 1975. Toen won hij, als student van de Arkansas Staatsuniversiteit, een gouden medaille op de Pan-Amerikaanse Spelen in Mexico-Stad. Ook won hij dat jaar goud op Universiteitskampioenschappen (in- en outdoor). Op 29 mei 1976 verbeterde hij in Wichita het wereldrecord polsstokhoogspringen tot 5,67. Dit record hield minder dan een maand stand, omdat het al op 22 juni 1976 werd verbroken door zijn landgenoot Dave Roberts naar 5,70 m. In 1976 werd hij ook voor de eerste maal Amerikaans kampioen polsstokhoogspringen, een titel dat hij outdoor nog tweemaal zou winnen (1984 en 1990) en indoor nog driemaal (1980, 1984 en 1987).

Bij zijn olympisch debuut op de Spelen van 1976 in München behaalde hij een zesde plaats. Vier jaar later kon hij niet deelnemen wegens de Amerikaanse boycot. Op de Olympische Spelen van 1984 won hij samen met de Fransman Thierry Vigneron een bronzen medaille. Met een beste poging van 5,60 m eindigde hij achter de Fransman Pierre Quinon (goud; 5,75) en zijn landgenoot Mike Tully (zilver; 5,65). Bij de Goodwill Games in 1986 won hij een bronzen medaille. Op de wereldkampioenschappen indoor atletiek 1987 in Indianapolis won hij een bronzen medaille. Bij zijn laatste olympische optreden in Seoel sprong hij met een vierde plaats net naast het podium.

Earl Bell stichtte Bell Athletics waarbij hij atleten als Jeff Hartwig, Derek Miles, Kellie Suttle, Jillian Schwartz en andere top-polsstokhoogspringers begeleidde. In 2002 werd hij in de USA Track & Field Hall-of-Fame opgenomen.

Titels[bewerken]

  • Amerikaans kampioen polsstokhoogspringen (outdoor) - 1976, 1984, 1990
  • Amerikaans kampioen polsstokhoogspringen (indoor) - 1980, 1984, 1987
  • NCAA kampioen polsstokhoogspringen (outdoor) - 1975, 1976, 1977
  • NCAA kampioen polsstokhoogspringen (indoor) - 1975, 1976
  • AAA kampioen polsstokhoogspringen - 1984
  • USA Track & Field Hall of Fame - 2002

Wereldrecords[bewerken]

Hoogte (m) Datum Plaats
5,67 29.05.1976 Wichita

Persoonlijke records[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
polsstokhoogspringen (outdoor) 5,87 m 14 mei 1988 Jonesboro
polsstokhoogspringen (indoor) 5,86 m 24 januari 1987 Portland

Palmares[bewerken]

Polsstokhoogspringen[bewerken]

  • 1975: Goud Pan-Amerikaanse Spelen - 5,40 m
  • 1976: 6e OS - 5,45 m
  • 1984: Brons OS - 5,60 m
  • 1987: Zilver WK indoor - 5,80 m
  • 1987: Zilver Grand Prix Finale - 5,70 m
  • 1987: 5e WK - 5,70 m
  • 1988: 4e OS - 5,70 m
  • 1989: Brons Grand Prix Finale - 5,70 m

Ranglijsten[bewerken]

Earl Bell bleef vijftien jaar lang aan de wereldtop bij het polsstokhoogspringen.

Jaar Wereldranglijst Amerikaanse ranglijst
1975 3e 1e
1976 4e 2e
1977 4e 2e
1978 - 5e
1979 - 5e
1980 - 6e
1981 6e 1e
1982 - 4e
1983 - 3e
1984 7e 2e
1985 - 4e
1986 5e 1e
1987 3e 1e
1988 5e 2e
1989 - 5e
1990 - 3e