Emanuel van Orléans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Emanuel van Orléans

Filips Emanuel Maximiliaan Marie Odo van Orléans (Merano, 18 januari 1872 - Cannes, 1 februari 1931), hertog van Vendôme, was een zoon van Ferdinand van Alençon-Orléans, zelf een kleinzoon van Lodewijk Filips I van Frankrijk, en van Sophie in Beieren, zus van de latere Oostenrijkse keizerin Elisabeth en van Karel Theodoor, de vader van de Belgische koningin Elisabeth.
In 1896 trouwde hij met Henriëtte, dochter van Filips van België, zodat hij de schoonbroer werd van koning Albert I van België. Beide echtelieden waren dus kleinkinderen van koning Lodewijk Filips I van Frankrijk.Datzelfde jaar speelde hij ook vier wedstrijden (onder de naam Emmanuel) voor Leopold CB dat naar de Koning werd genoemd en waar de spelers bijna allemaal Baronnen waren of personen van hoge Adel.

Samen kregen ze vier kinderen:

Vooraleer te huwen met Henriëtte, zou de hertog van Vendôme in 1891 in het geheim getrouwd zijn met Louise de Maillé de la Tour Landry (1873−1893), die stierf kort na de geboorte van een zoon Philippe (1893-1955), die op zijn beurt in 1928 huwde met Elisabeth Mirou Mah Nedjid Khanuhii.

De levensstijl van 'de hertogen van Vendôme' was waarlijk vorstelijk. Zij bezitten oogverblindende eigendommen, onder meer in België, Parijs, aan de Côte d'Azur en in Zwitserland.

Met Emmanuel en zijn gezin ging het na de Eerste Wereldoorlog niet langer voor de wind. De Vendômes zagen hun fortuin sterk slinken, en waren verplicht om enkele eigendommen te verkopen. In 1931 overleed Emmanuel totaal onverwacht. Hij leed aan een onschuldige verkoudheid, maar kreeg plotseling een hartstilstand.