Emmanuel Le Roy Ladurie
| Emmanuel Le Roy Ladurie | ||
|---|---|---|
.jpg) | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 19 juli 1929 | |
| Geboorteplaats | Les Moutiers-en-Cinglais | |
| Overlijdensdatum | 22 november 2023 | |
| Overlijdensplaats | 14e arrondissement van Parijs[1] | |
| Beroep | historicus,[2] academisch docent, middelbare-schooldocent, schrijver[2] | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Lycée Henri-IV, École normale supérieure (1949), Lycée Lakanal, Université de Paris; faculté des lettres et sciences humaines (doctoraat – 1966)[3] | |
| Promotor(s) | Ernest Labrousse | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | microgeschiedenis, klimaatverandering, middeleeuwen | |
| Bekend van | Montaillou | |
| Stroming | Annales-school | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Politieke partij | Franse Communistische Partij | |
| Ambt | president (2006–22 november 2023) | |
| Lid van | Academia Europaea (1989),[4] Académie des Sciences Morales et Politiques (24 mei 1993), Poolse Academie van Wetenschappen, American Academy of Arts and Sciences, Comité des intellectuels pour l'Europe des libertés (1978), Commission de la nationalité (1987 – 1988), Fondation Royaumont, Japanse Academie van Wetenschappen (13 maart 2006),[5] Amerikaanse Filosofische Sociëteit (1979) | |
| Prijzen, onderscheidingen en erkenningen | Grootofficier in het Legioen van Eer (2 april 2010), Commandeur in de Orde van Kunst en Letteren, eredoctoraat van de Universiteit van Haifa (1993), doctor honoris causa of Keiō University, Honorary doctorate from the University of Geneva (1978), honorary doctor of Durham University (1987), eredoctoraat van de Universiteit van Oxford (1993), honorary doctorate from the Université de Montréal (1993), Grootkruis in de Nationale Orde van Verdienste (19 mei 2018), Associate Member of the Académie de Nîmes, Pierre Lafue Prize (1979), eredoctoraat van de Universiteit van Sussex, honorary doctor of the University of Pennsylvania, honorary degree of HEC Paris, Médaille d'argent du CNRS (1967),[6] grand prix de la Société de géographie (2009)[7] | |
| Links | ||
| Dbnl-profiel | ||
Emmanuel Le Roy Ladurie (Les Moutiers-en-Cinglais, 19 juli 1929 – Parijs, 22 november 2023) was een Frans historicus.
Hij was gespecialiseerd in de laatste periode van de middeleeuwen en de daarop volgende vroegmoderne tijd en heeft naam gemaakt als microhistoricus door zijn gedetailleerde beschrijving van plaatselijke en levensgeschiedenissen van 'onbeduidende' nederzettingen en personen. Wat Frankrijk betreft, heeft hij vooral over de geschiedenis van de Languedoc geschreven.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Le Roy Ladurie was oud-directeur van de Bibliothèque nationale de France. Voordien doceerde hij onder andere aan het Collège de France.
Hij begon zijn loopbaan aan de universiteit van Montpellier en behoorde nadien een tijd tot de staf van de École des hautes études en sciences sociales te Parijs.
Hij was internationaal vooral bekend geworden als auteur van het boek Montaillou, een ketters dorp in de Pyreneeën (1294-1324). Hij behoorde tot de invloedrijke groep Franse historici rond het tijdschrift Annales, waarin vanaf de jaren zeventig vooral voorstanders van de zogeheten mentaliteitsgeschiedenis en historische antropologie publiceren. De historicus vond de naamloze mens boeiender dan deze paus of keizer.[8]
Le Roy Ladurie werd in 1993 lid van de Académie des sciences morales et politiques.
Hij overleed op 22 november 2023 op 94-jarige leeftijd.[9][10]
Werken (keuze)
[bewerken | brontekst bewerken]- Les paysans de Languedoc, SEVPEN, 1966 (thèse d'état) - vertaald als De boeren van de Languedoc (Amsterdam 1986, 2e dr. 1996)
- Histoire du climat depuis l'an mil, Flammarion, 1967
- Montaillou, village occitan de 1294 à 1324, Gallimard, 1975; herziene editie 1982
- Le territoire de l'historien, Gallimard, 1973 en 1978
- Le Carnaval de Romans : de la Chandeleur au mercredi des Cendres (1579–1580), Gallimard, 1979 - vertaald als Het carnaval van Romans: van Maria Lichtmis tot Aswoensdag, 1579-1580 (Amsterdam 1985)
- L'argent, l'amour et la mort en pays d'oc, Le Seuil, 1980
- La sorcière de Jasmin, Le Seuil, 1980
- Paris-Montpellier P.C.-P.S.U., 1945-1963. Editions Gallimard, Parijs 1982 (over zijn communistentijd)
- Parmi les historiens, Le Seuil, 1983 en 1994
- Le siècle des Platter, t.I « Le mendiant et le professeur », Fayard, 1997 - vertaald als De eeuw van de familie Platter 1499-1628 (Amsterdam 1996)
- L'Historien, le chiffre et le texte, Fayard, 1997
- Saint-Simon ou le système de la Cour, Fayard, 1997 - vertaald als Het leven aan het Franse hof (Amsterdam, 1999)
- Histoire humaine et comparée du climat, Fayard, 1 Canicules et glaciers, 2004; 2 Disettes et révolutions, 2006; 3 Le réchauffement de 1860 à nos jours (in samenwerking met Guillaume Séchet), 2009
- Abrégé d'Histoire du climat, Fayard, 2007
- Histoire et système (dir.), Le Cerf, 2010
- La Civilisation rurale, Allia, 2012
- Une vie avec l'histoire. Mémoires, Tallandier, 2014
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- Henk Wesseling, Vele ideeën over Frankrijk. Opstellen over geschiedenis en cultuur. Amsterdam, Uitgeverij Bert Bakker, 1988
- ↑ matchID; geraadpleegd op: 11 december 2023; Fichier des personnes décédées-identificatiecode: ZEqdWDbu8tTq.
- 1 2 Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 20 april 2026; GND-identificatiecode: 11864047X.
- ↑ Système universitaire de documentation; SUDOC-identificatiecode voor editie: 068320892.
- ↑ www.ae-info.org; AE-identificatiecode voor lid: Le_Roy_Ladurie_Emmanuel.
- ↑ https://www.japan-acad.go.jp/en/members/bukko/bukko_kyakuin.html; geraadpleegd op: 6 november 2025.
- ↑ https://comihistocnrs.hypotheses.org/2706.
- ↑ https://socgeo.com/les-grands-prix-de-la-societe/.
- ↑ Wendy Wauters, Le Roy Ladurie, grootmeester van het kleine verhaal, in: De Standaard, 27 november 2023.
- ↑ Schepper van ‘Montaillou’ en ‘alleseter’ van de geschiedenis. NRC (23 november 2023).
- ↑ (fr) Emmanuel Le Roy Ladurie : une vie au fil des archives. L'Obs (23 november 2023).