Eric Libert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eric Libert
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Eric Libert
Geboren Amay, 1 juli 1950
Kieskring Flag of the Brussels-Capital Region.svg Brussel-Halle-Vilvoorde (tot 2012)
Flag of the Brussels-Capital Region.svg Brussel-Hoofdstad
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Vlag Franse Gemeenschap Franse Gemeenschap
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Advocaat
Partij FDF / DéFI
Functies
1983 - 1994 Gemeenteraadslid Sint-Gillis
2001 - heden Gemeenteraadslid Sint-Genesius-Rode
2001 - heden Schepen Sint-Genesius-Rode
2003 - 2007 Volksvertegenwoordiger
2009 - 2010 Volksvertegenwoordiger[1]
 ? - ? Secretaris-generaal FDF
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Eric Libert (Amay, 1 juli 1950) is een voormalig Belgisch politicus voor het FDF en diens opvolger DéFI.[2]

Levensloop[bewerken]

Libert promoveerde tot licentiaat in de rechten (1973) aan de UCL en vestigde zich als advocaat in Brussel.

Van 1982 tot 1994 was hij gemeenteraadslid voor het FDF in Sint-Gillis. Na de lokale verkiezingen van 2000 werd hij gemeenteraadslid van de faciliteitengemeente Sint-Genesius-Rode en werd onmiddellijk schepen voor burgerlijke stad, bevolking, cultuur en onderwijs, als opvolger van zijn mentor Georges Clerfayt. Bij herhaling kwam het tot botsingen met cdH-burgemeester Myriam Delacroix-Rolin[3], aan wie hij een gebrek aan francofone stevigheid verweet.[bron?]

In juli 2003 werd hij volksvertegenwoordiger voor de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde in vervanging van Jacques Simonet, die staatssecretaris voor Europese en Buitenlandse zaken werd[4] tot februari 2004, en in juli 2004 opnieuw als opvolger van de ontslagnemende Simonet[5], tot juni 2007. In juli van datzelfde jaar werd door gouverneur Lodewijk De Witte een tuchtdossier ingesteld tegen hem met onderzoek over de rol die hij speelde bij het versturen van Franstalige oproepingsbrieven voor de verkiezingen van 10 juni 2007.[6] Er volgden geen sancties.

In juni 2009 werd hij opnieuw volksvertegenwoordiger, ter vervanging van Bernard Clerfayt, staatssecretaris voor de Modernisering van de Federale Overheidsdienst Financiën, de Milieufiscaliteit en de Bestrijding van de fiscale fraude, tot in 2010. Hij werd ook secretaris-generaal van het FDF. Bij de wetgevende verkiezingen van mei 2010 stond hij op de Kamerlijst van de MR - een kartel waarvan het FDF toen deel uitmaakte - op de derde opvolgersplaats, hetgeen weinig kans tot effectief zetelen bood. In mei 2014 werd hij verkozen tot eerste plaatsvervanger op de FDF-kieslijst voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers in de kieskring Brussel-Hoofdstad voor de verkiezingen van 2014.