Erlkönig
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Erlkoenig_Schwind.jpg/250px-Erlkoenig_Schwind.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/Erl_king_sterner.jpg/250px-Erl_king_sterner.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9e/Erlk%C3%B6nig.jpg/250px-Erlk%C3%B6nig.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/49/Erlk%C3%B6nig_p_Nr_22080.jpg/250px-Erlk%C3%B6nig_p_Nr_22080.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/Erlkoenig_Jena_01.jpg/250px-Erlkoenig_Jena_01.jpg)
Erlkönig (Elzenkoning, juister Elfenkoning) is een ballade, in 1782 geschreven door de Duitse dichter Johann Wolfgang von Goethe.
Het Duitse woord Erle betekent elzenboom. Dit is ontstaan door een foutieve vertaling vanuit de Deense tekst van Johann Gottfried von Herder: de oorspronkelijke tekst ging over een elfenkoning.[1]
Verhaal
[bewerken | brontekst bewerken]De ballade vertelt het trieste verhaal van een vader die 's nachts te paard naar huis rijdt met in zijn armen zijn zoon. De jongen (die vermoedelijk doodziek is) ziet in zijn koortsdromen de elfenkoning, een symbool van de dood, die hem probeert mee te lokken naar de 'andere zijde'. Het angstige kind roept naar zijn vader om hulp. De elfenkoning probeert het opnieuw, uiteindelijk dreigt hij het kind met geweld mee te nemen. Wanneer de vader en het kind op hun bestemming komen, blijkt de jongen gestorven te zijn. Hij is voor de elfenkoning bezweken.
Schubert
[bewerken | brontekst bewerken]Het gedicht van Goethe werd in 1815 door Franz Schubert op muziek gezet (D 328) en werd een van diens bekendste liederen. In 1797 was Beethoven hem al voorgegaan, maar zijn versie bleef onvoltooid. Franz Liszt maakte op zijn beurt drie pianotranscripties van Schuberts zetting (als S557a, S558 nr. 4 en S558bis nr. 4). Andere componisten die de tekst toonzetten, waren Johann Friedrich Reichardt, Louis Spohr, Carl Loewe en Carl Friedrich Zelter. Hans Werner Henze orkestreerde de ballade als onderdeel van zijn op Goethe gebaseerde ballet le fils de l'air.
Schuberts versie van Erlkönig wordt ook wel instrumentaal uitgevoerd (bijvoorbeeld als transcriptie voor piano of vioolsolo).
Erzähler:
|
|
Vater:
|
|
Kind:
|
|
Vater:
|
|
Erlkönig:
|
|
Kind:
|
|
Vater:
|
|
Erlkönig:
|
|
Kind:
|
|
Vater:
|
|
Erlkönig:
|
|
Kind:
|
|
Erzähler:
|
|
Bewerkingen en varianten
[bewerken | brontekst bewerken]- In 2004 maakte Rammstein een moderne versie van dit gedicht getiteld Dalai Lama.
- Muzikant-cabaretier André Manuel bracht in 2011 de cd Dollekamp uit, waarop het gedicht – hertaald in het Twents – in diverse nummers een hoofdrol speelt.
- In 2016 bracht Epica het lied Once Upon A Nightmare uit, gebaseerd op op dit gedicht.
- De Wereldband speelde het gedicht tijdens hun show Playground, waarbij zanger Rogier Bosman de tekst zong op een trampoline.
Andere wintergoden
[bewerken | brontekst bewerken]- De verwarring tussen de naam Erlkönig en Elfenkoning is het gevolg van de vele namen die een god van de winter en de onderwereld in de Europese voorchristelijke folklore had, Blauwbaard, Barbe Bleue, Halewijn, Halloween, Alwin, Alberik, Alberts, Oberon, Harlequin, Arlecchino, etc. zijn allemaal namen in sprookjes en volksliedjes die naar eenzelfde figuur verwijzen. Erlkönig past in de Romaanse Harlekijntraditie, Elfenkoning in de Germaanse Alberiktraditie.
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- Partituren van Schuberts lied Erlkönig (D 328) in het International Music Score Library Project
- ↑ Jacob und Wilhelm Grimm: Deutsches Wörterbuch 16 Bde. in 32 Teilbänden. Leipzig: S. Hirzel 1854-1960. Band 3. Spalte 906. Gearchiveerd op 3 december 2013. Geraadpleegd op 17 juli 2011.