Europese kampioenschappen schaatsen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Europese kampioenschappen schaatsen voor allrounders zijn twee toernooien, een voor de mannen en een voor de vrouwen, die elk jaar door de Internationale Schaatsunie (ISU) worden georganiseerd, meestal in de maand januari. Vanaf 1990 wordt het EK voor mannen en vrouwen in hetzelfde weekend en op dezelfde ijsbaan gehouden.

Het toernooi dient sinds 1999 ook als kwalificatie voor de WK Allround, zij het dat het de landen en niet de rijders zijn die de startplaatsen krijgen toebedeeld; ze hebben de mogelijkheid een andere rijder in te zetten.

Elk Europees land dat bij de is ISU aangesloten, mag één deelnemer per kampioenschap afvaardigen (mits aan gestelde tijdlimieten te hebben voldaan). Eventuele extra startplaatsen voor een land zijn verdiend op de voorgaande editie van de kampioenschappen. Hiervoor hebben in het verleden verschillende criteria gegolden. De thans geldende regel is dat landen met minstens drie deelnemers bij de eerste twaalf vier deelnemers mag afvaardigen (het maximale aantal), landen met minstens twee deelnemers bij de eerste zestien mag drie deelnemers afvaardigen, en landen met minstens een deelnemer bij de eerste twintig mag twee deelnemers afvaardigen.

De kampioenschappen zijn klassementswedstrijden. De tijden op de vier te schaatsen afstanden worden omgezet naar tijden over 500 meter (de tijd over 5000 meter wordt bijvoorbeeld door 10 gedeeld), en de rijder bij wie de vier omgezette tijden opgeteld het laagst zijn, is de winnaar.

Tijdens het toernooi wordt de grote vierkamp verreden. De afstanden die verreden worden in het mannentoernooi zijn de 500, 1500, 5000 en 10.000 meter. Voor het vrouwentoernooi zijn dit de 500, 1500, 3000 en 5000 meter. Tot en met 1982 reden de vrouwen de kleine vierkamp, de 500, 1000, 1500 en 3000 meter.

Historie[bewerken]

De Duitse en Oostenrijkse schaatsbond, verenigd in de "Deutscher und Österrreichischer Eislaufverband", organiseerden zowel het eerste EK Schaatsen als het eerste EK Kunstschaatsen (beide alleen voor mannen) in 1891 in Hamburg, Duitsland. In 1892 organiseerden ze de tweede editie van beide kampioenschappen in Wenen. Na de oprichting van de Internationale Schaatsunie (ISU) in 1892 nam deze bond de organisatie over. De eerste editie onder ISU vlag werd in 1893 in Berlijn verreden.

Tot 1896 werden slechts drie afstanden verreden (500, 1500 en 5000 meter). Vanaf 1896 kwam de 10.000 meter daarbij. In de periode van 1936 tot 1947 werd in plaats van de 10.000 meter de 3000 meter gereden. Het EK allround voor mannen is elk jaar verreden met uitzondering van de jaren rond en tijdens de wereldoorlogen. De eerste Europees kampioen was de Oostenrijker Franz Schilling in 1892, de Zweed Rudolf Ericson was in 1893 de eerste kampioen onder ISU vlag.

Na 67 edities voor de mannen, streden de vrouwen in 1970 voor het eerst om de Europese titel. Het eerste EK allround voor vrouwen werd in Heerenveen verreden. De eerste Europees kampioene was Nina Statkevitsj uit de Sovjet-Unie. De Nederlanders Stien Kaiser, Ans Schut en Atje Keulen-Deelstra werden respectievelijk 2e, 3e en 4e. In 1975 verdween het EK tijdelijk van het programma vanwege gebrek aan interesse. Vanaf 1981 tot heden werd het EK elk jaar verreden.