Evert Drost
Evert Cornelis Drost (Langbroek, 29 juli 1906[1] - Groningen, 28 juli 1949) was een Nederlandse medewerker van de SD, een van de Duitse politieorganisaties onder het gezag van Heinrich Himmler en het Reichssicherheitshauptamt in Berlijn, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.
Drost werd geboren als zoon van rijksveldwachter Evert Drost en Barendina Krouwel. Hij ging aan de slag als politieagent, na eerder een opleiding te hebben gevolgd in Den Haag. [2] Evert huwde in 1933 te Doorn met bakkersdochter Margaretha Maria de Heus. Na de oorlog, een jaar voor zijn executie, scheidden ze.[3]
Drost was in Zeist bekend geworden als "De Schrik van Zeist" en hij verwierf zich een reputatie als een fanatiek vervolger van de Nederlandse Joden. In 1944 kwam hij te werken op het Groninger Scholtenhuis, het regionale hoofdkwartier van de SD. Drost heeft talloze mensen gearresteerd en een aantal moorden gepleegd. Daarvoor werd hij ter dood veroordeeld en in 1949 door een vuurpeloton geëxecuteerd. Drost werd begraven op de 2e Noodbegraafplaats van de gemeentelijke begraafplaats Selwerderhof te Groningen, samen met de eerder gefusilleerde SD'er Peter Schaap en Abraham Kaper. Drost ligt daar in een anoniem graf met het nummer 707.
- ↑ BV, DE REE Archiefsystemen, Geboorte Evert Cornelis Drost, 29-07-1906. www.hetutrechtsarchief.nl. Geraadpleegd op 22 september 2025.
- ↑ BV, DE REE Archiefsystemen, Drost, Evert Cornelis. haagsgemeentearchief.nl. Geraadpleegd op 22 september 2025.
- ↑ BV, DE REE Archiefsystemen, Huwelijk Evert Cornelis Drost en Margaretha Maria de Heus, 11-07-1933. www.hetutrechtsarchief.nl. Geraadpleegd op 22 september 2025.