Fanarioten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.

Fanarioten (Grieks: Φαναριώτες; fanariotes, Roemeens: Fanarioți) zijn vooraanstaande, kosmopolitische Christelijke Grieken welke eeuwenlang de hogere politieke en bestuursfuncties vervulden in het Ottomaanse Rijk en zo konden uitgroeiden tot een invloedrijke bestuurlijke 'kaste'. Fanarioten vervulden sinds de zeventiende eeuw (1721) uiteenlopende functies als respectievelijk diplomaat, dragoman, hospodar, patriarch enzovoorts, welke geleidelijk aan meer en meer werden ingevuld via erfopvolging en familieconnecties. Zo werd deze goed opgeleide Griekse bovenlaag, veelal meertalige Bijzantijnse adellijke kooplieden en priesters van origine, langzamerhand een intrinsiek onderdeel van de bestuurlijke aristocratie in het Turkse Rijk. De Fanarioten koesterden echter altijd hun Helleense wortels ('Philotheou Parerga') en speelden dan ook een belangrijke rol in de heropleving van het Griekse nationalisme, dat uiteindelijk resulteerde in de Griekse onafhankelijkheid welke zou leiden tot de moderne Griekse staat.

Oorsprong naam[bewerken]

Fanarioot betekent een persoon die woonachtig in de wijk Fanar (Gr. Φανάρι, letterlijk vuurtoren of lamp) in Constantinopel (het huidige Istanbul).

Familienamen fanarioten-families[bewerken]

  • Angelos
  • Argyropoulos
  • Athanasovici
  • Callimachi (ook wel Kalmaşu/Kallimaşu)
  • Callivazis
  • Cantacuzenus( ook wel Kantakouzenus/Kantakouzenos)
  • Capodistrias
  • Caradjas (ook wel Caragea, Karaca, Karacas)
  • Caratheodoris
  • Cariophyllis
  • Chrisoscoleos
  • Chrisovergis (ook wel Hrisovergis)
  • Diamandis
  • Doukas (ook wel Dukas)
  • Evalidis (ook wel Evaoglous)
  • Gerakis
  • Ghica
  • Hantzeris
  • Karamanlis
  • Karatzas
  • Kavadas (ook wel Kavvadas)
  • Komnenos (ook wel Komnenus, Comnenos)
  • Lambrinos
  • Lapithis
  • Lazaridis
  • Lermis
  • Levidis
  • Mamonas
  • Manos
  • Mavrocordatos
  • Mavroudis
  • Mavroyennis
  • Mourousis(ook wel Moruzi)
  • Musurus
  • Palaiologos
  • Photeinos (ook wel Foteinos of Fotinos)
  • Philanthropenos (ook wel Filandropenos)
  • Rallis
  • Rizos Rangavis
  • Racovitza
  • Rallet
  • Ramalo (ook wel Romalo)
  • Rosetti (ook wel Ruset of Ruseti)
  • Scanavis
  • Schinas
  • Sereslis
  • Soutzos (ook wel Suțu, of Sutzu)
  • Tzanavarakis (ook wel Tzanavaris of Çanavaris)
  • Venturas
  • Vlachoutzis
  • Vlastos
  • Ypsilantis (ook wel Ipsilanti)

Achttiende eeuw[bewerken]

In de 18e eeuw waren de eerste ministers van de sultan, op één uitzondering na, allemaal fanariotische Grieken. Ook sommige gouverneurs van Moldavië en Walachije behoorden tot deze maatschappelijke bovenlaag, en van 1710 tot 1821 bezetten Fanarioten zelfs de troon van de Donauvorstendommen. Meer en meer fanarioten maakten echter ook uitstapjes naar de wetenschap, kunsten of geschiedschrijving. Een beroemd voorbeeld is de historicus-ambtenaar Dionysios Photeinos.

Moderne Tijd[bewerken]

In het licht van de ongekende kennis en machtsconcentratie binnen deze kleine groep families is het niet verwonderlijk dat de eerste premier van Griekenland, Alexandros Mavrokordatos (1791–1865), uit deze bestuurlijke bovenlaag gerecruteerd werd. Een andere beroemde fanarioot, Alexandros Ypsilantis (1792 - 1828), was instrumenteel in de Griekse onafhankelijkheidsoorlog evenals leden van de bekende Ghica familie. Alexandros Mourouzis, een andere telg uit een fanarioten familie, vervulde enige tijd de functie van Prins van Moldavie en Wallachije. Tot slot zijn diverse hedendaagse premiers, ministers en burgemeesters eveneens voortgekomen uit deze historische bestuurlijke rangen. Te denken valt hierbij aan bijvoorbeeld Georgios Ioanis Rallis, Minister van Wegverkeer en Transport 1956–58, Georgios Rallis, premier van Griekenland (1980 - 1981) en natuurlijk aan premier Karamanlis.

Secundaire literatuur[bewerken]

  • Alex Drace-Francis, The Making of Modern Romanian Culture, London - New York, 2006
  • Mihail Dimitri Sturdza, Dictionnaire historique et généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople, M.-D. Sturdza, Paris, chez l'auteur, 1983
  • Konstantinos Paparrigopoulos (- Pavlos Karolidis), History of the Hellenic Nation (Volume Eb), Eleftheroudakis, Athens, 1925
  • Christine Philiou. "Communities on the Verge: Unraveling the Phanariot Ascendancy in Ottoman Governance." Comparative Studies in Society and History 51, no. 1 (2009): 151-81.

Zie ook[bewerken]