Fatigue

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Fatigue is een aan uitputting grenzende vermoeidheid die niet in verhouding staat tot de voorafgaande inspanningen.

Fatigue kan een gevolg zijn van vele virusinfecties, zoals het Epstein-barrvirus en SARS-CoV-2. Daarnaast is het een bekend verschijnsel in de oncologie, c.q. als gevolg van kankertherapieen. Chronische ziektes zoals reuma, aids, ziekte van Crohn, ziekte van Bechterew, lupus erythematodes kunnen allemaal gepaard gaan met fatigue.

Als langaanhoudend symptoom kan fatigue overgaan in een chronischevermoeidheidssyndroom.

Het ontstaan van fatigue is medisch niet afdoende verklaard. Een direkte behandeling is mede daardoor veelal niet mogelijk. In veel gevallen kunnen de klachten verlicht worden door energiemanagement-strategieën.

In de International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems (ICD-10, een internationaal gehanteerde lijst van ziekten, bijgehouden door de Wereldgezondheidsorganisatie) wordt fatigue als symptoom van meerdere ziektes opgevoerd. Daarnaast kent ICD-10 de diagnose "Malaise en fatigue" (R53), het chronischevermoeidheidssyndroom (G93.3) en burn-out (Z73.0).

Zie ook Vermoeidheidssyndroom na virusinfectie