Filicide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Filicide is het opzettelijk doden van een eigen kind door een van de ouders . Het woord filicide is afgeleid van het Latijnse woord filius, dat "zoon" of filia, dat "dochter" betekent en het achtervoegsel -cide betekent, doden, moord, of de dood veroorzaken. Het verschil met infanticide of neonaticide is dat er bij filicide geen leeftijd op staat.

Voorbeelden[bewerken]

  • De toenmalige koning der Joden, Herodes I, liet zijn eigen zoons Alexander en Aristobulus[1] (7 v.Chr.) en Antipater[2] (4 v.Chr.) ter dood brengen uit vrees dat ze hem van de troon zouden stoten.