Filips II van Montfort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Filips II van Montfort
1225-1270
Heer van Castres
Periode 1240-1270
Voorganger Filips I
Opvolger Jan
Vader Filips I van Montfort
Moeder Eleonora van Courtenay

Filips II van Montfort (circa 1225 - Tunis, 24 september 1270) was van 1240 tot aan zijn dood heer van Castres en van 1268 tot aan zijn dood graaf van Squillace. Hij behoorde tot het huis Montfort-l'Amaury.

Levensloop[bewerken | bron bewerken]

Filips II was de oudste zoon van Filips I van Montfort, heer van Castres, uit diens eerste huwelijk met Eleonora van Courtenay, dochter van Peter II van Courtenay, keizer van het Latijnse Keizerrijk.

In 1240 trok zijn vader naar Palestina, waarna Filips hem opvolgde als heer van Castres, La Ferté-Alais en Bréthencourt. In 1258 stichtte hij nabij Castres het dominicanenklooster Saint-Vincent

Vanaf 1266 begeleidde hij Karel van Anjou naar Italië, om Sicilië te veroveren. Als dank voor zijn verdiensten werd Filips II aangesteld tot graaf van Squillace. Na zijn terugkeer naar Castres in 1268 liet hij de burchten van Roquecourbe en Técou bouwen.

In 1270 nam hij deel aan de Achtste Kruistocht onder leiding van koning Lodewijk IX van Frankrijk. Filips stierf in september 1270 tijdens het beleg van Tunis, waarbij het Franse leger werd getroffen door een epidemie van dysenterie. Hij werd bijgezet in het Saint-Vincentklooster nabij Castres.

Huwelijk en nakomelingen[bewerken | bron bewerken]

Filips II huwde met Johanna (overleden in 1284), dochter van Guy I de Lévis, heer van Mirepoix. Ze kregen vier kinderen: