Naar inhoud springen

Françoise Hardy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Françoise Hardy
Françoise Hardy in Amsterdam (1969)
Algemene informatie
Volledige naam Françoise Madeleine Hardy
Bijnaam Mika
Geboren 17 januari 1944
Geboorteplaats Parijs
Overleden 11 juni 2024
Overlijdensplaats Neuilly-sur-Seine
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Werk
Jaren actief 1962–2018
Genre(s) Frans chanson
Officiële website
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Handtekening
Handtekening
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Françoise Hardy (Parijs, 17 januari 1944Neuilly-sur-Seine, 11 juni 2024) was een Franse zangeres en actrice.

Haar moeder werkte als assistent-accountant en haar vader was manager bij een fabriek die rekenmachines produceerde. Françoise en haar jongere zus Michèle (achttien maanden jonger) werden alleen door hun moeder opgevoed, aangezien hun vader al getrouwd was en als bigamist het bestaan van zijn twee dochters geheim hield voor zijn wettige echtgenote. De jeugd van Françoise Hardy speelde zich af in een tweekamerappartement aan de rue d'Aumale 24, in het 9e arrondissement van Parijs, met een moeder wiens meisjesnaam zij droeg. In één kamer sliepen Françoise en haar zus, in de eetkamer sliep haar moeder.

Op verzoek van haar moeder gaf haar vader Françoise een gitaar als beloning voor het slagen in haar eindexamen in juni 1961. Daarvoor had Françoise geprobeerd liedjes te componeren. Op zoek naar zichzelf en een beroep dat verband hield met haar muzikale omgeving, ging ze naar de particuliere muziekschool Petit Conservatoire Mireille Artuche. Terwijl ze naar het conservatorium ging, ging Françoise, op advies van haar moeder naar de Universiteit van Parijs aan de Faculteit Politieke Wetenschappen (later stapte ze over naar de Faculteit Filologie). Na het eerste studiejaar aan de universiteit zag Françoise een advertentie in de krant France Soir voor een auditie voor jonge zangers en ze werd geselecteerd.

Françoise Hardy tekende haar eerste contract met het platenlabel Disques Vogue in november 1961. In april 1962, kort nadat ze eindexamen had gedaan, verscheen haar eerste album Oh oh Chéri, met het titelliedje geschreven door Johnny Hallydays schrijfduo. Het nummer Tous les garçons et les filles werd een groot succes en er werden er 2 miljoen van verkocht. Ze had lang haar en droeg meestal jeans met een leren jasje en begeleidde zichzelf op de gitaar. De internationale impact van Tous les garçons et les filles, alsmede die van Hardy's uiterlijk en presentatie, leidde ertoe dat de zangeres medio jaren zestig door sommigen werd gepresenteerd als 'Frankrijks antwoord op The Beatles'.

Hardy zong soms in het Engels, Italiaans, Spaans, en Duits. In 1963 vertegenwoordigde ze Monaco bij het Eurovisiesongfestival met L'amour s'en va en bereikte de vijfde plaats. In 1968 ontving ze de Grand Prix du Disque Académie Charles Gros.

In januari 1968 trad ze op te Ravels in België. Haar optreden werd gefilmd door de BRT, de voorloper van de VRT.

Lange tijd was ze het gezicht van de modehuizen van Paco Rabanne, Yves Saint Laurent, Courrège en de verpersoonlijking van de schoonheidsnormen van de jaren 1960. Na een succesvolle rol in de film Grand Prix tekende ze een contract bij de platenmaatschappij Warner Bros.

In 1974 nodigde de beroemde astroloog Jean-Pierre Nicola haar uit om met hem samen te werken en ze werd een deskundige astroloog en presenteerde acht jaar lang astrologische programma's op Radio Monte Carlo.[bron?]

In mei 2000 had ze een comeback met het album Clair Obscur. Haar zoon speelde gitaar en haar man zong het duet Puisque vous partez en voyage. Iggy Pop en Étienne Daho deden ook mee.

In 1981 trouwde Hardy met haar oude vriend en collega Jacques Dutronc, met wie ze vanaf 1967 een relatie had en in 1973 een zoon kreeg, Thomas Dutronc. Vanaf 1988 woonden ze apart; Hardy in Parijs en Dutronc in Monticello, Corsica. In 1991 kreeg Hardy tot verdriet van Dutronc een nieuwe relatie, maar zij bleven tot het eind van haar leven getrouwd.[1]

Hardy blijft een van de best verkopende zangers in de Franse geschiedenis en wordt beschouwd als een iconisch en invloedrijk figuur in zowel de Franse pop als de mode. In 2006 ontving zij de Grande médaille de la chanson française, een prijs uitgereikt door de Académie française, als erkenning voor haar muzikale carrière.

Hardy leed aan lymfeklierkanker en strottenhoofdkanker. Op 11 juni 2024 overleed ze op 80-jarige leeftijd in het American Hospital in Neuilly, waar ze vier dagen eerder was opgenomen.[2][3]

In 2008 bracht Françoise Hardy een autobiografie uit: Le désespoir des singes ... et autres bagatelles, uitgegeven door Robert Laffont, Parijs (ISBN 978-2-221-11163-5), in het Nederlands verschenen als De autobiografie (een roemrijk vrouwenleven) (2009, Nijgh & Van Ditmar, ISBN 978 90 388 9298 6).

Albums uitgebracht in Frankrijk

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Tous les garçons et les filles (1962)
  • Le Premier Bonheur du jour (1963)
  • Mon amie la rose (1964)
  • L’Amitié (1965)
  • In English (1966)
  • La maison où j'ai grandi (1966)
  • Ma jeunesse fout le camp… (1967)

Bekendste liedjes

[bewerken | brontekst bewerken]
Françoise Hardy en prinses Margriet bij het Grand Gala du Disque in het Kurhaus in Scheveningen, 12 oktober 1963

Muziek in films

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Haar lied L'amitié wordt gespeeld in de Franse film The Barbarian Invasions (Les Invasions barbares) van regisseur Denys Arcand. De film won een Academy Award in 2003 voor beste buitenlandse film.
  • Tous les garçons et les filles wordt gespeeld in de Britse film Metroland (1997) en in de film The Dreamers (2003).
  • Le temps de l'amour wordt gespeeld in de film Moonrise Kingdom (2012) en werd gebruikt voor het televisieprogramma Taboe (2018).
  • Bob Dylan bracht in 1964 een album uit met de titel Another Side of Bob Dylan. Op de achterkant van de hoes staat een gedicht waarin aan Hardy wordt gerefereerd: for françoise hardy / at the seine's edge / a giant shadow / of notre dame.[4]
  • Tous les garçons et les filles (1962)
  • Le Premier Bonheur du jour (1963)
  • Mon amie la rose (1964)
  • L'Amitié (1965)
  • Françoise Hardy Sings in English (1966)
  • La maison ou j'ai grandi (1966)
  • Ma jeunesse fout le camp... (1967)
  • Comment te dire adieu ? (1968)
  • En Anglais (1969)
  • Soleil (1970)
  • La Question (1971)
  • Et si je m'en vais avant toi (1972)
  • If You Listen (1972)
  • Message personnel (1973)
  • Entr’acte (1974)
  • Star (1977)
  • Musique saoule (1978)
  • Gin tonic (1980)
  • A suivre... (1981)
  • Quelqu’un qui s’en va (1982)
  • Décalages (1988)
  • Le Danger (1996)
  • Clair-obscur (2000)
  • Tant de belles choses (2004)
  • Parenthèses... (2006)
  • La Pluie sans parapluie (2010)
  • L'Amour fou (2012)
  • Personne d'autre (2018)
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Tijd voor Teenagers Top 10
Tous les garçons et les filles 1963 30-11-1963 4 6
Only friends 1964 22-08-1964 10 1
La maison où j'ai grandi 1966 tip
Comment te dire adieu 03-1969 tip

Radio 2 Top 2000

[bewerken | brontekst bewerken]

Tot en met 2015 stond Tous les garçons et les filles genoteerd in de Top 2000.

Nummer met notering(en)
in de NPO Radio 2 Top 2000[noot 1]
'99'00'01'02'03'04'05'06'07'08'09'10'11'12'13'14'15'16'17'18'19'20'21'22'23
Tous les garçons et les filles 86890111631455587706624644874695808102111581161130115041723------- -
  1. Een getal geeft de plaats aan en een '-' dat het nummer niet genoteerd was. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.

Filmografie (geselecteerd)

[bewerken | brontekst bewerken]
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Françoise Hardy van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.