Gazpacho (band)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gazpacho
Gazpacho in 2011.
Gazpacho in 2011.
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1996 - heden
Oorsprong Noorwegen
Genre(s) Artrock, New prog, Progressieve rock
Label(s) Happy Thoughts Production, Kscope
Verwante acts Marillion
Leden
Zanger Jan Henrik Ohme
Gitaar Jon-Arne Vilbo
Keyboard Thomas Andersen
Viool / Gitaar Mikael Krømer
Drums Lars Erik Asp
Basgitaar Kristian Torp
Oud-leden
Drums Robert R Johanson
Basgitaar Roy Funner
Drums Geir Digernes
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Gazpacho is een progressieve rockband behorende bij het subgenre artrock uit Oslo, Noorwegen.

Het originele hart van de band wordt gevormd door Jan-Henrik Ohme (zang), Jon-Arne Vilbo (gitaar) en Thomas Andersen (keyboards en producer). Zij begonnen samen muziek te maken in 1996 en sindsdien is de band uitgebreid met Mikael Krømer (viool en co-producer), Lars Erik Asp (drums) and Kristian Torp (basgitaar).

De muziek van Gazpacho is moeilijk te categoriseren, maar werd beschreven als "classical post ambient nocturnal atmospheric neo-progressive folk world rock"[1]. De muziek wordt vergeleken met Radiohead, Muse, Marillion and Porcupine Tree.

Zonder de steun van een platenlabel is Gazpacho een van de vele bands die het Internet gebruiken om hun promotie te doen. Ze gebruiken hun website en forum, online webshop, MySpace en andere "internet gerelateerde" initiatieven om hun muziek te verspreiden. Dit geeft de band de gelegenheid, ondanks dat ze allemaal een fulltimebaan hebben, toch bijna ieder jaar een album uit te brengen waarbij ze de totale artistieke controle behouden over hun composities en de distributie.

Geschiedenis[bewerken]

De beginjaren (1996-2001)[bewerken]

Jeugdvrienden Jon-Arne Vilbo en Thomas Andersen hebben eerder samengespeeld in een band genaamd Delerium voor deze, om met hun eigen woorden te spreken "whittled away"[2]. Na een aantal jaar elkaar uit het oog te zijn verloren ontmoeten de twee vrienden elkaar weer en besluiten wederom samen muziek te gaan maken. Andersen heeft ondertussen ook Jan-Henrik Ohme ontmoet door zijn werk als producent van radiocommercials en haalt hem over mee te doen in de jamsessies, welke aan de basis staan van Gazpacho zoals het vandaag de dag bestaat. De naam van de band komt voort uit een poging hun muziek te omschrijven:

Andersen: "We zijn echt een zeer onwaarschijnlijk mix van mensen, niet de gemiddelde soorten die je zou verwachten te zien in dezelfde band ... dus dachten we Gazpacho, dat is echt de bastaard van soepen (gestampte groentemix koud geserveerd), was de perfecte naam voor onze groep (...) Met Gazpacho krijg je een verrassing, iets onverwachts, iets buiten het normale, een 'positieve' tegenstrijdigheid. Wij vinden dat dit onze band heel goed beschrijft."

Roy Funner speelt basgitaar op de uiteindelijke opnames van de band, maar maakt geen deel uit tijdens het componeren en schrijven van materiaal. Voor de drumtracks werd een computer gebruikt. De band werkt twee jaar aan een conceptalbum genaamd Random Access Memory; een werk waarvan gezamenlijk besloten wordt het weg te gooien omdat ze het gevoel hadden dat ze nog niet het muzikale niveau hadden bereikt voor zo'n ambitieus project.

Make-a-star en Bravo (2002-2003)[bewerken]

Alle drie de leden van Gazpacho waren ook betrokken bij "The Web Scandinavië", een aftakking van Marillions The Web fanclub[3]. Dit leidt ertoe dat Jan Henrik Ohme wordt uitgenodigd om mee te zingen op een nummer van Marillion Afraid Of Sunlight bij de Swap The Band show van het eerste Marillion Convention Weekend[4][5]. Bij deze convention deelde de band gratis 4-track promo's uit genaamd Get It While It's Cold[6] aan iedereen die geïnteresseerd was. Deze promo's vonden ook hun weg naar verscheidene internetmagazines, die de band bijna allemaal unaniem toejuichen[7][8][9]. Eén recensent noemde de muziek expertly-crafted and truly inventive[7].

In mei 2002 neemt de band deel aan een wedstrijd op Make-A-Star[2][10] met het nummer Sea Of Tranquility en wint. Hun tweede ingestuurde nummer, Ghost, bereikt de tweede plaats, wat genoeg is om de mogelijkheid te krijgen een album uit te brengen via MP3.com[11]. Get It While It's Cold (37°C) beslaat drie eerdere nummers van de promo-ep en drie nieuwe nummers. Met één van die nieuwe nummers, Nemo wint de band de Make-A-Star wedstrijd voor een tweede keer. De uitgave van de ep zorgt voor een verdere internationale bijval[12] [13][14].

Groepsleden[bewerken]

Huidige bezetting[bewerken]

Gastleden[bewerken]

  • Kristian Skedsmo (aka "The Duke") - Fluit, accordeon, didgeridoo, gitaar, banjo, mandoline (2002-2005, 2007)
  • Michael Krumins (aka "Captain Flash") - Gitaren (2010)

Voormalige bandleden[bewerken]

Samenwerkingen[bewerken]

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Get it while it's cold (37°C) 2002 - ep
Bravo 2003 -
When earth lets go 2004 -
Firebird 2005 -
Night 2007 -
Tick tock 2009 -
A night at loreley 2010 - Livealbum
Missa atropos 26-11-2010 -
London 2011 - Livealbum
March of ghosts 09-03-2012 17-03-2012 62 1
Demon 2014 22-03-2014 46 1
Night of the Demon 2015 02-05-2015 96 1 Livealbum
Molok 2015 31-10-2015 52 1
Soyuz 2018 -

Dvd[bewerken]

Verschenen op[bewerken]

  • Makeastar.com Compilation Vol. 2 (2002) (Sea Of Tranquility)
  • Marillion - Wish You Were Here DVD (2005) (Sea Of Tranquility, Ghost en Afraid Of Sunlight)

Externe link[bewerken]