Gedecentraliseerde eenheidsstaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een gedecentraliseerde eenheidsstaat is een staatsvorm waarbij territoriale eenheden binnen een eenheidsstaat zelfstandige bevoegdheden hebben. Eenheidsstaat betekent dat de nadruk ligt op de landelijke of centrale overheid. Deze hoogste bestuurslaag zorgt voor wetgeving en toezicht. Er zijn echter ook decentrale bestuurslagen aan wie de landelijke overheid een aantal taken heeft afgestaan. Naast deze eigen taken en verantwoordelijkheden of bevoegdheden is elke bestuurslaag verplicht uitvoering te geven aan hogere regelgeving van de centrale overheid, ook wel medebewind genoemd.

Nederland[bewerken]

Nederland is een gedecentraliseerde eenheidsstaat. De hoogte van maximumstraffen is in een eenheidsstaat een zaak van de landelijke overheid, daar mogen provincie en gemeente niet aankomen. Provincies en gemeenten hebben wel de bevoegdheid om (vaak binnen door de rijksoverheid bepaalde grenzen) eigen zaken te regelen, zoals de hoogte van de gemeentelijke belasting, parkeertarieven en de manier waarop het afval wordt verwerkt.