Geluiddemper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een geluiddemper is een constructie die tot doel heeft geluidsdruk te verminderen. Een geluiddemper wordt meestal toegepast op een luchtuitlaat. Dat kan zijn een uitlaatkanaal van een ventilator of een verbrandingsmotor. Maar ook een dubbele wand of een oorkap kan als demper functioneren voor bijvoorbeeld omgevingsgeluiden.

Er bestaan in principe twee verschillende akoestische dempers:

In de praktijk is echter iedere demper in zekere mate hybride, zowel werkend volgens het absorptieprincipe als het reflectieprincipe.

Absorptiedempers zijn in het inwendige bekleed met een materiaal dat de energie van geluidstrillingen omzet in een andere energievorm, in bijna alle gevallen warmte. Het materiaal dat hiervoor gebruikt wordt bestaat meestal uit vezels of schuim met open cellen. De door het geluid in beweging gebrachte moleculen van dit materiaal ervaren wrijving waardoor de geluidsenergie wordt omgezet in warmte. Een belangrijke eigenschap van absorptiematerialen is dat zij over een breed frequentiegebied effectief kunnen werken. Een nadeel is dat er zeer dikke pakketten absorptiemateriaal nodig zijn om een geluidsreductie bij lage frequenties te verkrijgen, waardoor de geluiddemper omvangrijk wordt.

Reflectiedempers verlagen de geluidsdruk voor bepaalde frequenties van het geluid door looptijdverschil in de trilling aan te brengen. Daardoor ontstaat interferentie waardoor de amplitude op bepaalde plaatsen afneemt. In feite neemt de totale energie van de geluidsgolf niet af, zodat eigenlijk niet van demping gesproken mag worden. Reflectiedempers zijn meestal smalbandig, maar hebben het voordeel dat deze kunnen worden afgestemd op de frequentie (tonen) van het geluid dat bestreden moet worden. Reflectiedempers werken het beste bij lage frequenties, juist waar absorptiedempers minder effectief zijn, maar ook hier zijn de afmetingen van de demper bij lage frequenties groter dan bij hoge frequenties. Een eenvoudige reflectiedemper ziet eruit als een kanaal met zijkamers. Deze zijkamers functioneren ook als een Helmholtz resonator.

Betrekkelijk nieuw is demping met antigeluid. Dit is in principe hetzelfde als reflectiedemping, maar door toepassing van complexe elektronica is het mogelijk om de geluidsdruk over een breder frequentiespectrum dan de selectieve frequenties van de reflectiedemper te laten afnemen. Demping volgens antigeluid beperkt zich meestal tot lage vermogens.

Zie ook[bewerken]

  • Knaldemper van een verbrandingsmotor, zoals bij de uitlaat van een auto.
  • Knaldemper van een wapen, soms ook geluiddemper genoemd.