Gemalto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gemalto N.V.
Beurs Euronext: GTO
Sleutelfiguren Philippe Vallée CEO
Hoofdkantoor Barbara Strozzilaan 382,
1083 HN Amsterdam
Werknemers ca 15.000 (2017)
Producten Informatie technologie
Omzet 3,1 miljard (2016)
Winst Gestegen € 187 miljoen (2016)
Website (en) Gemalto.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

Gemalto is een bedrijf dat chipkaarten produceert. Het is een naamloze vennootschap gevestigd in Amsterdam en genoteerd bij Euronext Parijs en Amsterdam. Vanaf 24 juni 2013 maakt het deel uit van de AEX. Gemalto ontstond in 2006 door een samenvoeging van Gemplus (Luxemburg) en Axalto (Nederland, dat in 2004 van Schlumberger was afgesplitst). De omzet in 2016 was 3,1 miljard euro. Gemalto heeft een marktaandeel van 50% wereldwijd en 30% in Europa.

Activiteiten[bewerken]

Gemalto heeft drie divisies: Telecommunications, Secure Transactions en Security. De organisatie bestaat uit afdelingen voor marketing, operations, finance, human resources en legal. Gemalto maakt vooral chips en software voor beveiliging, die worden toegepast in paspoorten en auto's.[1] Het is ook een belangrijke producent van simkaarten voor mobiele telefoons, een markt die erg onder druk staat.[1]

Overname perikelen[bewerken]

In december 2017 bracht branchegenoot Atos een bod uit van 4,3 miljard euro op Gemalto.[1] De CEO van Atos spreekt van een vriendschappelijk overnamevoorstel, maar Gemalto is nog niet overtuigd.

Direct na het afwijzen van het verhoogde bod van Atos kwam het Franse technologiebedrijf Thales met een bod van 51 euro per aandeel, of 4,75 miljard euro in totaal, op Gemalto.[2] Thales is vooral geïnteresseerd in de beveiligingssystemen en -software van Gemalto.[2] Het bestuur van Gemalto heeft al ingestemd met het Thales bod.[3] Thales zal het bod effectueren als meer dan 67% van de aandelen Gemalto zijn aangemeld.[3]

Diefstal van data[bewerken]

Door geheime data van het bedrijf te stelen door middel van hacken, konden NSA en GCHQ, geheime diensten uit de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, de mobiele communicatie in de gaten houden zonder dat daarvoor toestemming moet worden gezocht bij telecomproviders en buitenlandse overheden.[4] Dit gebeurde al vanaf 2010, zoals blijkt uit de documenten van klokkenluider Edward Snowden.[5] Op 25 februari 2015 bevestigde de firma de hack.[6] Tegen het advies van leverancier Vodafone, werd Kamerleden geadviseerd hun Gemalto-simkaart om te ruilen.

Externe link[bewerken]