Germinal (film uit 1993)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Germinal
Le Cri du Peuple - Germinal.jpg
Regie Claude Berri
Producent Claude Berri, Bodo scriba en Pierre Grunstein
Scenario Claude Berri en Arlette Langmann, gebaseerd op de roman van Émile Zola
Hoofdrollen Miou-Miou, Renaud, Gérard Depardieu, Jean Carmet
Muziek Jean-Louis Roques
Montage Hervé de Luze
Cinematografie Yves Angelo
Première 29 september 1993
Genre drama / realisme / naturalisme
Speelduur 170 minuten (Frankrijk)
160 minuten (België)
Taal Frans
Land Frankrijk, Italië en België
Gewonnen prijzen Césars 1994: beste cinematografie (Yves Angelo) en beste kostumering (Sylvie Gautrelet, Caroline Vivaise en Moidel Bickel)
Overige nominaties Césars 1994: beste film, regisseur, screenplay, montage, muziek, art direction, geluid, actrice (Miou-Miou), mannelijke (Jean-Roger Milo) en vrouwelijke bijrol (Judith Henry)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Germinal is een Frans-Belgisch-Italiaanse film van Claude Berri uit 1993, gebaseerd op de gelijknamige roman van Émile Zola uit 1885. De titel van deze roman in de Nederlandse vertaling luidde 'De Mijn'.

Acteurs zijn onder meer Miou-Miou, Gérard Depardieu, Renaud en Jean Carmet. De film was op het moment van productie de duurste Franse film ooit. De film was in 1994 genomineerd voor 12 Césars, en won deze voor de Beste cinematografie en de Beste kostumering.

Het verhaal speelt zich af in een mijn in Noord-Frankrijk in de tweede helft van de negentiende eeuw en benadrukt de sociale misstanden. De titel verwijst naar de zevende maand van de Franse republikeinse kalender, de kiemmaand. Mislukte stakingen zijn als kiemen die groeien in de richting van emancipatie.

Synopsis[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film begint midden in de nacht. De werkloze Étienne Lantier, in een vorig leven machinist, zoekt een job in de "Voreux", een mijn. Hij vervangt er de overleden mijnwerkster Fleurance en werkt onder leiding van Toussaint Maheu. De familie Maheu heeft tien monden van verschillende generaties te voeden. De mijn zelf is eigendom van anonieme aandeelhouders "die leven in Parijs".