Gietvloer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een gietvloer is een afwerklaag die op een dragende vloer wordt aangebracht door middel van het gieten van een stof die op de onderlaag uithardt.

Gietvloeren kunnen zijn opgebouwd uit beton (zogenaamd 'gietbeton') maar ook uit kunststof, zoals polyurethaan (PU) of epoxy. Ook worden mengsels van cement en polyurethaan toegepast. Snel uithardende kunststof-gietvloeren zijn PMMA-vloeren (polymethylmethacrylaat).

In de industrie worden epoxy-gietvloeren vooral toegepast vanwege de resistentie tegen allerlei zuren en in de voedingsmiddelenindustrie in verband met hygiëne.

De PU-gietvloer wordt voornamelijk toegepast in woonhuizen, kantoren en winkels. Een PU-gietvloer is elastisch, verend en in vele kleuren leverbaar. Het materiaal is minder sterk dan epoxy, waardoor het voor industrieel gebruik minder bruikbaar is.[1]

Nadeel[bewerken | brontekst bewerken]

Het verwijderen van gietvloeren is arbeidsintensief, en daarmee vaak kostbaar, werk.

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]