Haakon VI van Noorwegen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Haakon VI
ca. 1340 - 1380
Kong Haakon VI Magnusson PI XVII 1.jpg
Koning van Noorwegen
Periode 1343 - 1380
Voorganger Magnus VII
Opvolger Olaf IV
Vader Magnus (VII) Eriksson
Moeder Blanca van Namen
Dynastie Huis Folkung

Haakon VI Magnusson (ca. 1340 - Oslo, 11 september 1380) was koning van Noorwegen van 1343 tot aan zijn overlijden in 1380. Hij was de zoon van koning Magnus VII. In 1343 werd hij eerst medekoning en in 1355 volgde hij zijn vader op. In 1362 werd hij samen met zijn vader ook medekoning van Zweden. In 1363 huwde hij met Margaretha van Denemarken. Uit dit huwelijk werd de latere koning Olaf IV geboren.

In 1362 huwelijkte Hendrik II van Holstein zijn zuster Elisabeth uit aan Haakon. Onderweg naar haar toekomstige gemaal werd Elisabeth gevangen genomen door de aartsbisschop van Lund en uitgeleverd aan Waldemar IV koning van Denemarken. Vervolgens arrangeerde Waldamar een huwelijk tussen zijn tienjarige dochter Margaretha en Haakon. Elisabeth trok zich terug in het stift Elten waar zij in 1365 als abdis benoemd werd. Zij zou deze taak tot haar dood in 1402 vervullen.[1]