Halo-effect

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een halo-effect is het verschijnsel dat de aanwezigheid van een bepaalde positieve kwaliteit bij de waarnemer de suggestie wekt dat andere positieve kwaliteiten ook aanwezig zullen zijn. De term is afgeleid van het Engelse woord halo, dat heiligenkrans betekent.

Bijvoorbeeld: een docent geeft wiskunde en natuurkunde. Een bepaalde student heeft een zeer goed examen wiskunde afgelegd. Automatisch gaat de docent, wanneer diezelfde student bij het examen natuurkunde een fout maakt, denken dat het een vergissing is en hij wel beter weet, terwijl bij een andere student het antwoord als fout zal worden ervaren.

Dit verschijnsel werd geformuleerd door de psycholoog Edward Thorndike in 1920.

Het tegenovergestelde van het halo-effect wordt het horn-effect genoemd.