Hanengevecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Un Combat de Coqs, door Jean-Léon Gérôme (1824-1904).
Groepje dorpsbewoners op Bali met hun vechthanen (1920/1921)

Een hanengevecht is een duel tussen twee hanen die hiervoor vaak speciaal gefokt zijn. Typisch aan een hanengevecht is dat het pas ophoudt als een van beide partijen dood is, of afdruipt.

Natuurlijke oorsprong[bewerken]

Hanen dulden geen rivalen in hun territorium en gaan gevechten aan om het te beschermen. De haan zet de veren in zijn nek recht, pikt de indringer en daagt hem uit. Bij een duel proberen de hanen elkaars kam uit te pikken en elkaar te kwetsen met hun sporen. De verliezende haan wordt uit het territorium verstoten en moet een nieuwe plek opzoeken. Op die manier worden jonge haantjes uitgestoten en oude hanen uit de weg geruimd, zodat enkel de sterkste haan overblijft.

Vechtgedrag wordt al waargenomen bij mannelijke kuikens. Om ernstige duels en grote verliezen de vermijden, veilen fokkers van gevechtshanen regelmatig de sporen af. Onbeschermde kuikens lopen dan echter nog steeds het gevaar te worden gedood.

Het karakter van kippen verschilt van ras tot ras. Minder agressieve rassen vertonen minder vechtgedrag.

Georganiseerde gevechten[bewerken]

In veel westerse landen waaronder België en Nederland worden georganiseerde hanengevechten als wreed gezien en zijn daarom verboden. In Zuidoost-Azië en Latijns-Amerika zijn hanengevechten wel toegestaan, ze zijn daar zeer populair.[1] In 1981 verbood de regering van Indonesië echter elke vorm van gokken, sindsdien is het hanengevecht er illegaal.[2] Voor gevechten worden bepaalde rassen speciaal gekweekt. Deze 'vechtrassen' zijn qua bouw en karakter volledig voorbestemd om te vechten. Bij sommige stijlen worden mesjes aan de poten van de haan bevestigd, zodat de hanen elkaar sneller kunnen doden.

Zie ook[bewerken]