Hendrik Fagel (1617-1690)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Hendrik Fagel ('s-Gravenhage, 13 juni 1617 - aldaar, 11 februari 1690), ook genoemd Hendrik Fagel de Oudste, was een jurist en griffier van de Staten-Generaal van de Nederlanden.

Biografie[bewerken]

Fagel was lid van de familie Fagel en een zoon van mr. François Fagel (1585-1644), raadsheer bij de Hoge Raad, en diens eerste vrouw Maria Rosa (1595-1623). Hij trouwde in 1648 met zijn nicht Margaretha Rosa (1629-1706) uit welk huwelijk twaalf kinderen werden geboren.

Fagel studeerde vanaf 1635 rechten en filosofie te Leiden. In 1648 was hij advocaat bij de Hoge Raad van Holland en Zeeland maar vervolgde vanaf 1661 zijn studie rechten. Van 1663 tot 1666 was hij extraordinaris raadsheer bij de Raad van Brabant, daarna tot 1672 gewoon raadsheer bij die raad. In het laatste jaar werd hij, mede door inspanningen van zijn halfbroer Gaspar Fagel, griffier van de Staten-Generaal. Dit ambt bekleedde hij aanvankelijk samen met Johan Spronssen maar na diens overlijden in 1680 geheel alleen waarbij zijn zoon François Fagel (1659-1746) daarbij tot commies benoemd werd. In 1685 werd die zoon medegriffier met zijn vader. Na het overlijden van Hendrik volgde zijn zoon François hem op als griffier.

Voorganger:
Gaspar Fagel
Griffier van de Staten-Generaal
1672-1690
Opvolger:
François Fagel (1659-1746)