Heuvelland (landschap)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Vegetatiezonering in Midden-Europa volgens 2 Europese flora's

Ondergrens (m) [Flora 1]
Zone
Van - tot (m) [Flora 2]
7. nivale zone 3000 - 3300
sneeuwgrens, 2800 - 3100
6. subnivale zone
2500 - 2800
5. alpiene zone 2200 - 3000
boomgrens, 1800 - 2100 (- 2300)
4. subalpiene zone (1600 -) 1800 - 2200 (- 2400)
1500 - 2000
3. montane zone 1000 - 1600 (- 1800)
350 - 500 (- 700)
2. submontane zone 500 - 1000
200 - 400 (- 500)
1b. colliene zone 0 - 500
(200)
1a. planaire zone
  1. (de) Adler, W., K. Oswald, R. Fischer (1994) Höhenstufen. p. 128-129
  2. (de) Seybold S., (2011) Bemerkungen zur Verbreitung der Pflanzen.
     1. Vertikale Verbreitung.
    p.32-33

Heuvelland is een landschapsvorm met een oppervlaktestructuur die ligt tussen die van het laagland en het laaggebergte. Beslissend is echter niet de absolute hoogte boven zeeniveau, maar de relatieve hoogte in relatie tot de omgeving.

Meestal kent een heuvellandschap hoogten van tussen de 150 en 500 meter. In een vlak land als Nederland wordt alles wat hoger is dan 20 meter vaak al heuvel genoemd.

Het heuvelland heeft een gegolfde of gebogen horizonlijn, matige hoogteverschillen en matige hellingen. De horizonlijn, hoogteverschillen en hellingen worden tezamen wel de drie H's genoemd, de drie reliëfelementen.

Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

Het krijt-lösslandschap van Zuid-Limburg het enige heuvellandschap dat Nederland kent.